Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. [...] S.A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r.
W dniu 28 czerwca 2017 r., Skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2017 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 928 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Następnie Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.
Zarządzeniem z dnia 1 września 2017 r. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy z uwagi na niezłożenie wniosku na urzędowym formularzu PPPr. Zarządzenie to nie zostało zaskarżone przez Skarżącą.
W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 października 2017 r. Skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie ponownie złożono wniosek o przyznanie prawa pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2017 r. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił Skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Po rozpoznaniu sprzeciwu od ww. postanowienia Starszego referendarza sądowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 stycznia 2018 r. utrzymał w mocy postanowienie Starszego referendarza sądowego z dnia 5 grudnia 2017 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W Warszawie z dnia 19 marca 2018 r. ponownie wezwano Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania Odpis ww. zarządzenia doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 6 kwietnia 2018 r. Termin na uiszczenie wpisu sądowego od skargi upłynął zatem w dniu 13 kwietnia 2018 r.
Skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi kasacyjnej do dnia 14 maja 2018 r., co wynika z dokumentów księgowych dotyczących opłat sądowych należnych na rzecz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej zwanej "p.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism o jakich mowa wyżej zalicza się również skarga kasacyjna. Natomiast skutki nieuiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej reguluje art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiąc, że w przypadku braku wpisu skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
W rozpoznawanej sprawie Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, nie wykonała wezwania Sądu i nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków fiskalnych skargi kasacyjnej, tym samym uniemożliwiając nadanie jej dalszego biegu. Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 kwietnia 2018 r., zatem siedmiodniowy termin do dokonania czynności upłynął bezskutecznie 13 kwietnia 2018 r., gdyż w tym terminie Skarżąca nie wykonała zarządzenia z 19 marca 2018 r.
Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art 178 i art. 220 § 3 p.p.s.a postanowił jak w sentencji.