Uzasadnienie
Pismem z [...] sierpnia 2007r. I. G. i P. G. (zwani dalej "Skarżącymi"), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z " [... ] " czerwca 2007r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r. W skardze wnioskowali też o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że zobowiązują się do ustalenia zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego w celu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do momentu uprawomocnienia się orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z tak sformułowanego przepisu wynika, iż warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, że strona w sposób wyczerpujący i przekonywający wykazała istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa zatem na stronie (por. postanowienia NSA z 25.05.2004r. sygn. akt FZ 65/04, niepubl. oraz z 24.05.2004r. sygn. akt FZ 85/04, niepubl.). Innymi słowy z art. 61 § 3 P.p.s.a. wynikają dwa rodzaje obowiązków. Wnioskodawca obciążony jest ciężarem uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych, a Sąd dokonuje wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności, z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie ww. przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 15.12.2005r., I FZ 633/05, niepubl.).
Należy podkreślić, że skoro wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia może nastąpić wskutek czynnego udziału strony Skarżącej, tj. na jej wniosek, do wnioskodawcy należy wskazanie którejkolwiek, lub obu przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., z należytym uzasadnieniem. Istotnym jest również, iż ustawodawca posługując się w ww. przepisie zwrotami niedoprecyzowanymi (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków) stronie pozostawił ich konkretyzację. Reprezentujący Skarżących pełnomocnik ograniczył się jedynie do złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i oświadczenia, że Skarżący zobowiązują się do ustalenia zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego w celu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do momentu uprawomocnienia się orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Nie wskazał jednak konkretnych okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, co uniemożliwia dokonanie oceny przez Sąd. Stwierdzić ponadto należy, że w przypadku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd nie ustala zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego, o którym wspomina strona skarżąca we wniosku.
Okoliczności wskazane wyżej oraz stan prawny spowodowały, że Sąd nie uwzględnił wniosku, który nie został należycie uzasadniony, przyjmując za podstawę art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności może być wydane, zgodnie z art. 61 § 5 P.p.s.a. na posiedzeniu niejawnym.