Uzasadnienie
T. N. i G. N. (dalej "Skarżący") złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.
W formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazali, że wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe. Posiadają dom o powierzchni 103m2, oraz budynki w stanie surowym, na działce o powierzchni 854m2. Innego majątku Skarżący nie posiadają. Skarżący utrzymują się z renty T. N. w wysokości 599 zł oraz emerytury G. N. w wysokości 1067 zł. Łączny dochód gospodarstwa domowego wynosi 1666 zł. Jako zobowiązania i stałe wydatki Skarżący wskazali: podatek od nieruchomości 750 zł za rok, opłata za odpady 45 zł miesięcznie, opłata za energię 90 zł miesięcznie, opłata za gaz 70 zł miesięcznie oraz koszty leczenia 300 zł.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej "p.p.s.a."). Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1 i 2).
W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt sprawy, Skarżący znajdują się obecnie w trudnej sytuacji finansowej. Łączny dochód gospodarstwa domowego Skarżących wynosi 1666 zł miesięcznie. Zobowiązania i stałe wydatki wynoszą średniomiesięcznie ok. 567 zł i nie zostały w nich ujęte koszty wyżywienia, środków czystości czy ubrania. Z powyższego wynika, że w gospodarstwie domowym, składającym się z dwóch osób, na bieżące utrzymanie pozostaje miesięcznie kwota ok. 1099 zł.
W tej sytuacji referendarz sądowy uznał, że wniosek Skarżących zasługuje na uwzględnienie, bowiem poniesienie przez Skarżących kosztów postępowania zagroziłoby realizacji podstawowych potrzeb życiowych Skarżących.
Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.