Uzasadnienie
Na podstawie Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 sierpnia 2004 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych poprzez nadesłanie odpisu skargi oraz do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł. Skarżących pouczono, że niedopełnienie czynności określonych w wezwaniu spowoduje odrzucenie skargi.
Z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 13 września 2004 r. W jego wykonaniu skarżący wnieśli do Sądu w dniu [...] września 2004 r. pismo, w którym zwrócili się z prośbą o ustanowienie pomocy, obniżenie opłaty sądowej albo jej zniesienie. Strona poinformowała również, że zgadza się na rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym oraz wskazała, że Sąd wzywając ją o nadesłanie odpisu skargi nie wyjaśnił o jaką skargę chodzi. Stwierdziła także, że przekazuje w załączeniu całą korespondencję jaką prowadziła z Samorządowym Kolegium Odwoławczym w S. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej powoływana jako p.p.s.a. skarga składana do sądu administracyjnego powinna spełniać wymogi pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymogów jest – określony w art. 47 § 1 p.p.s.a. – obowiązek dołączenia do pisma jego odpisów dla doręczenia ich innym stronom postępowania.
Niedopełnienie tego obowiązku jest więc brakiem formalnym skargi i powoduje konieczność wezwania do jego uzupełnienia. Nieuzupełnienie tego braku, w wyznaczonym terminie, skutkuje z kolei – w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – odrzuceniem skargi.
W przedmiotowej sprawie strona nie nadesłała odpisu skargi, mimo wezwania. Jej wyjaśnienia nie mogą być uwzględnione przez Sąd, ponieważ, jak wynika z pkt 1 wezwania z dnia 9 września 2004 r., wskazano jej wyraźnie, że chodzi o skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. Odpisu tej skargi – wbrew swojemu własnemu twierdzeniu o przesłaniu Sądowi całości korespondencji z organami podatkowymi – skarżący nie nadesłali. Sąd podziela ich pogląd, że normalny obywatel nie musi być biegły w prawie i postępowaniach sądowych, jednak w tej sprawie dokładnie ich poinformowano jakiej czynności mają dokonać i nie mogą się na swoją niewiedzę powoływać.
Mając na uwadze całokształt wyżej przedstawionych okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 oraz art. 47 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.