Uzasadnienie
Skarżący, R. S. działając przez adw. B. J., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 czerwca 2015 r. wezwano adw. B. J., który podpisał skargę, pismem z 18 czerwca 2015 r. do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwania wynika, że zostało ono skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącego 24 czerwca 2015 r. (k. 22 akt sądowych).
Adw. B. J. przy korespondencji z dnia 26 czerwca 2015 r. załączył oryginał pełnomocnictwa, z którego wynika, że umocowany do działania w imieniu Skarżącego jest adw. W. G. oraz r. pr. D. Z., każdy z osobna (k. 20 akt sądowych). Załączone pełnomocnictwo nie wyłącza prawa ustanowienia substytuta.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z powyższego przepisu wynika, że na pełnomocniku strony skarżącej, wnoszącemu do sądu skargę, ciąży obowiązek dołączenia dokumentu pełnomocnictwa, z którego treści wynikać ma umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej.
Nieprzedstawienie dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 P.p.s.a. Nieuzupełnienie wspomnianych braków skutkuje zaś odrzuceniem skargi przez sąd. Artykuł 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi bowiem, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.
Adw. B. J., przedłożył w odpowiedzi na wezwanie sądu dokument pełnomocnictwa, którego udzielił Skarżący adw. W. G. oraz r. pr. D. Z. Tymczasem skargę w imieniu strony skarżącej złożył adw., B. J., wskazując co prawda, iż działa w zastępstwie r. pr. D. Z. Pełnomocnik nie przedłożył jednak oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa (pełnomocnictwa substytucyjnego), z którego wynikałoby, że jest umocowany do działania w imieniu Skarżącego.
Z uwagi na powyższe Sąd uznał, że przedłożone – w wykonaniu wezwania do usunięcia braków formalnych skargi - pełnomocnictwo nie upoważnia pełnomocnika do reprezentowania Skarżącego w niniejszej sprawie. Sąd stwierdził zatem, że pełnomocnik Skarżącego nie uzupełnił, w wyznaczonym przez Sąd terminie, braków formalnych skargi.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.