Uzasadnienie
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w piśmie z dnia 11 maja 2019 r. G. W. (dalej: "Skarżąca" lub "Strona") zawarła żądanie sprostowania:
postanowienia DIAS z dnia [...] lutego 2019 r. stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, pisma z dnia 11 kwietnia 2019 r. informującego o możliwości wglądu w akta podatkowe w trakcie oraz po zakończeniu postępowania podatkowego, pisma z dnia 26 kwietnia 2019 r. przesyłającego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. postanowienie wraz z odpowiedzią Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na skargę, w zakresie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.
Pismem z dnia 29 maja 2019 r., będącym odpowiedzią na powyższe żądanie Strony, DIAS wskazał, że w bazie danych organu podatkowego pierwszej instancji widnieje adres zamieszkania Strony: ul. [..], [...] P. i do dnia wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie określenia zobowiązania podatkowego za 2011 r. adresu tego Strona nie zmieniła. W związku z powyższym zasadnym było podanie we wskazanych pismach jako adresu zamieszkania: P. ul. [..] a adresu do korespondencji: [..].
Natomiast w kwestii sprostowania adresu zamieszkania wskazanego na powyższych pismach DIAS wyjaśnił, że prawidłowość doręczenia korespondencji jest przedmiotem złożonej skargi na postanowienie DIAS z dnia [..]lutego 2019 r.
Na ww. pismo z 29 maja 2019 r. Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że rozpoznanie skargi na ww. pismo nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić, bowiem nie podlega ona kognicji sądów administracyjnych.
Przede wszystkim wskazać należy, że sąd administracyjny rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został zaś określony w art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.
Szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych zawarty jest w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm. – dalej: "p.p.s.a."). Z treści tego przepisu wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu niniejsza sprawa, zainicjowana skargą G. W. na pismo DIAS z dnia [...]maja 2019 r. nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Przedmiotem skargi jest bowiem pismo informacyjne organu stanowiące odpowiedź na pismo procesowe Skarżącej w przedmiocie sprostowania.
Pismo, które uczyniono przedmiotem skargi nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Pismo to nie kreuje żadnego stosunku administracyjnoprawnego, nie wpływa na sferę praw i obowiązków Skarżącej, w związku z czym nie może zostać uznane za akt, na który służy skarga do sądu administracyjnego.
Reasumując, stwierdzić należy, iż treść art. 3 § 2 p.p.s.a. nie obejmuje skarg na pisma informacyjne, zatem skargi tego rodzaju nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Brak jest także przepisów szczególnych, które przewidywałyby w tego rodzaju sprawach sądową kontrolę (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.