Uzasadnienie
B. P. oraz L. P. (dalej jako "Skarżący"), złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2014 r. stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] września 2014 r. określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r.
W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] września 2014 r. w całości do czasu prawomocnego rozpoznania niniejszej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Podkreślić należy, że z treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a.") przede wszystkim wynika, iż pierwotnym przedmiotem wstrzymania jest akt, na który wniesiona została skarga (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 1835/10).
Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Wskazać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, Warszawa 2004, str. 122). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności. Podkreślić należy, iż przedmiotem wstrzymania na gruncie art. 61 § 3 P.p.s.a. mogą być tylko akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy.
W rozpatrywanej sprawie Skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji, wydanej przez organ pierwszej instancji w sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie organu odwoławczego, stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od tej decyzji.
W ocenie Sądu, skoro zaskarżone postanowienie dotyczy kwestii proceduralnych, związanych z uchybieniem terminu zaś decyzja organu pierwszej instancji odnosi się do kwestii materialnoprawnych, uznać należy, że są to dwie odrębne sprawy administracyjne. Nie zachodzi w takiej sytuacji tożsamość przedmiotowa spraw, dlatego też decyzji wydanej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. nie można uznać za akt, wydany w granicach tej samej sprawy, co postanowienie organu odwoławczego stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od tej decyzji, będące przedmiotem złożonej skargi.
Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, nie można orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji wymiarowej, wydanej przez organ pierwszej instancji. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. np. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I FZ 403/11, postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 138/12, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa. gov.pl).
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.