Uzasadnienie
Przedsiębiorstwo Produkcyjno Handlowo Usługowe "P." Sp. z o.o. w Z. wniosło o zwolnienie z obowiązku zapłaty wpisu sądowego, motywując to trudną sytuacją finansową spowodowaną m. in. blokadą kont bankowych. W związku z tym referendarz sądowy wezwał Skarżącą do nadesłania wypełnionego formularza PPPr oraz dodatkowej dokumentacji dotyczącej jej stanu majątkowego. W wykonaniu tego wezwania Skarżąca przesłała żądany formularz, w którym powołała się na fakt zablokowania wszystkich jej kont bankowych, środków ruchomych i nieruchomości. Wartość środków trwałych określiła na kwotę [...] zł. Za ubiegły rok Skarżąca poniosła stratę w wysokości 5.169.319,24 zł, zaś saldo na rachunkach bankowych wynosi "0".
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z § 2 pkt 2 tego artykułu osoba prawna, a także inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (tak w niniejszej sprawie) - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z użytego w tym przepisie zwrotu "gdy wykaże" wynika, iż ciężar dowodu w zakresie powyższej przesłanki spoczywa na stronie. To strona zatem ma przekonać Sąd, że znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia jej poniesienie kosztów postępowania. Strona powinna więc należycie uzasadnić i udokumentować okoliczności, na które powołuje się we wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie z obowiązku tego Skarżąca nie wywiązała się. Przede wszystkim podkreślić należy, że referendarz sądowy wezwał Skarżącą do udzielenia dodatkowych informacji dotyczących jej stanu majątkowego. Możliwość taką daje referendarzowi sądowemu przepis art. 255 p.p.s.a. Wezwanie z 5 lipca 2012 r. precyzyjnie określało jakich oświadczeń referendarz sądowy oczekuje i jakie dokumenty miały zostać przedstawione. Chodziło m. in. o przesłanie zeznań podatkowych, bilansu, rachunku zysków i strat, szczegółowej informacji dotyczącej należności i zobowiązań, wyciągów bankowych. Wezwanie to nie zostało jednak wypełnione. Brak reakcji na nie oznacza, że nie można w pełni ocenić sytuacji majątkowej Skarżącej.
Tym samym referendarz sądowy nie znalazł podstaw by stwierdzić, że Skarżąca istotnie nie jest w stanie ponieść kosztów niniejszego postępowania. Z tej przyczyny na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.