Uzasadnienie
C. sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwana dalej "Skarżącą") wniosła w niniejszej sprawie skargę na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia.
Wyrokiem z dnia 28 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 400/15) stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...].
W wyniku złożenia skarg kasacyjnych zarówno przez Skarżącą jak i organ, wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2018 r. (sygn. akt II FSK 943/16), Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz oddalił skargę kasacyjną Skarżącej.
W piśmie z dnia 1 sierpnia 2018 r. Skarżąca oświadczyła, że cofa powyższą skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie Sąd rozpoznając wniosek Skarżącej o cofnięcie skargi nie stwierdził, aby wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczne cofnięcie skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do art. 161 § 2 P.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 P.p.s.a., umorzył postępowanie sądowe. O kosztach Sąd orzekł na postawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.