Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 sierpnia 2009 r. I. sp. z o.o. z siedzibą w W. - powoływana dalej jako "Skarżąca", wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2009 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie restrukturyzacji należności publicznoprawnych. Pełnomocnik Skarżącej E. Z. na rozprawie w dniu 25 marca 2010 r. wycofała wyżej wskazaną skargę. Wyjaśniła, że skarga wobec rozstrzygnięć merytorycznych w sprawie stała się zbędna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowił co następuje:
Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając powyższy stan prawny na uwadze, należy stwierdzić, iż aby uznać za skuteczne cofnięcie skargi należało zbadać, czy w przedmiotowej sprawie nie występują negatywne przesłanki określone w powołanym wyżej przepisie.
W ocenie Sądu, wycofanie skargi przez pełnomocnika Skarżącej nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu administracyjnego dotkniętego wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 161 § 2 postanowił jak w sentencji.