Uzasadnienie
K.T. (dalej: "Skarżący", "Strona") wniósł do tut. Sądu skargę na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "Organ") z dnia 17 maja 2024 r. opisaną w komparycji niniejszego postanowienia. Powyższa skarga wpłynęła do Organu w dniu 24 czerwca 2024 r.
Pismem z dnia 12 lipca 2024 r. Organ przekazał ww. skargę do tut. Sądu wskazując, że uwzględnił przedmiotową skargę w całości i zmienił interpretację indywidualną. Nadto organ stwierdził, że w sprawie wydania zaskarżonej interpretacji nie doszło do działania bez podstawy prawnej ani do rażącego naruszenia prawa. W piśmie tym zawarł również wniosek o umorzenie postępowania.
Z nadesłanego przez Organ drogą komunikacji elektronicznej urzędowego poświadczenia odbioru wynika, że rzeczoną zmianę interpretacji indywidualnej z dnia 17 maja 2024 r. doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 25 lipca 2024 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania, co też Organ uczynił, wydając zmianę interpretacji indywidualnej w dniu 10 lipca 2024 r. Przestał więc istnieć przedmiot skargi, jakim była interpretacja indywidualna z dnia 17 maja 2024 r.
Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej.
Wobec powyższego postępowanie sądowe w niniejszej sprawie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a., o czym postanowiono w pkt 1 sentencji.
Uwzględnienie skargi przez DKIS zasadnym czyni też orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 P.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. Na koszty w kwocie 697 zł składał się uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł, opłata od pełnomocnictwa 17 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 zł, wskazanej w dyspozycji § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1687).