Uzasadnienie
Pismem z 9 stycznia 2009 r. K. M. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty z tytułu opłaty za wydanie karty pojazdu.
Pismem z 18 lutego 2009 r. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2009 r. referendarz sądowy odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Na powyższe postanowienie Skarżący pismem z dnia 29 kwietnia 2009 r. wniósł sprzeciw.
Następnie pismem z dnia 3 czerwca 2009 r. zwrócił się z wnioskiem o wycofanie pozwu ponieważ jak stwierdził nie stać go na sąd i obrońcę.
Pismem z dnia 8 czerwca 2009 r. wezwano Skarżącego do sprecyzowania w terminie 7 dni czy jego pismo z dnia 3 czerwca 2009 r. stanowi cofnięcie skargi i jednocześnie stanowi wniosek o cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy, informując, że w razie nieudzielenia odpowiedzi na powyższe wezwanie pismo to zostanie potraktowane jako wniosek o cofnięcie skargi i o cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Powyższe wezwanie Skarżący odebrał w dniu 15 czerwca 2009 r. o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru, jednak do dnia dzisiejszego nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159).
Z powołanego przepisu art. 60 P.p.s.a. wynika, że Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą przesłanki, określone w art. 60 P.p.s.a., do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
W związku z tym, że Skarżący pismem z dnia 3 czerwca 2009 r. cofnął również wniosek o przyznanie prawa pomocy, prawomocne stało się postanowienie referendarza sądowego z dnia 17 kwietnia 2009 r. odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 §1 pkt 1 i §2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.