Uzasadnienie
Skarżący J.S. oraz K.S. na urzędowych formularzach PPF wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Konieczność przyznania prawa pomocy Skarżący uzasadnili trudną sytuacją materialną. Oświadczyli, że wobec nich będzie prowadzonych kilka spraw podatkowych. Zarobki Skarżącego wynoszą z tytułu renty 1.000 zł. i umowy zlecenia 1.200 zł netto (zajęte w całości), a Skarżącej z tytułu umowy o pracę 2.183,95 zł netto (zajęte w 50%). Skarżący wskazali, że pozostałe środki nie gwarantują stabilizacji finansowej. Skarżący wskazali, że miesięczne wydatki na utrzymanie wynoszą 1.000 zł.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, że Skarżący (małżonkowie) wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe i posiadają mieszkanie spółdzielcze.
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego Skarżący nadesłali zeznania podatkowe PIT-37, z których wynika, że w 2015 r. Skarżący osiągnął dochód w kwocie 31.781,78 zł, a Skarżąca dochód w kwocie 55.434,88 zł. Nadesłali również zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego, rachunki miesięcznych opłat oraz wyciągi z rachunków bankowych.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżący ubiegają się o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej – "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie.
Skarżący posiadają wprawdzie stałe miesięczne dochody, jednakże są one obciążone egzekucją, a pozostała kwota jest przeznaczona na bieżące utrzymanie. Skarżący nie posiadają przy tym jakichkolwiek oszczędności, ani majątku (z wyjątkiem mieszkania spółdzielczego).
W związku z powyższym zasadne jest zwolnienie Skarżących od kosztów sądowych i ustanowienie na ich rzecz adwokata. Taki właśnie zakres udzielenia prawa pomocy podyktowany jest faktem bardzo trudnej sytuacji materialnej Skarżących oraz brakiem przesłanek ku temu, że w najbliższej przyszłości sytuacja ta ulegnie zmianie.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji