Uzasadnienie
Skarżący J. M.. zwrócił się na formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na ciężką sytuację materialną. Skarżący pobiera zasiłek socjalny w wysokości 444 zł, na dowód czego dołączył decyzję Ośrodka Pomocy Społecznej. Wraz ze Skarżącym mieszkają matka i jego brat, którzy utrzymują się z emerytury i renty w kwocie odpowiednio 1.194 zł i 728 zł. Łączny dochód trzyosobowej rodziny wynosi więc 2.366 zł. Jedynym składnikiem majątku Skarżącego jest dom o pow. 56m2.
W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżący przesłał zeznania podatkowe, decyzje w sprawie podatku od nieruchomości wraz z pokwitowaniami wpłat, odcinki przekazów pocztowych potwierdzające wysokość emerytury i renty, dowody potwierdzające wydatki za wodę, gaz i energię elektryczną, decyzje Ośrodka Pomocy Społecznej w sprawie pomocy finansowej.
Uwzględniając powyższe zważono, co następuje:
Skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Na rozstrzygnięcie to w znacznej mierze miał wpływ fakt korzystania przez Skarżącego ze świadczeń z pomocy społecznej. Skarżący pobiera zasiłek stały w wysokości 444 zł. Z treści decyzji przyznającej to świadczenie wynika, że jest on osobą niepełnosprawną o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Wynika z niej ponadto, że także w okresie poprzedzającym przyznanie zasiłku źródłem utrzymania Skarżącego była pomoc finansowa udzielana przez Ośrodek Pomocy Społecznej. Fakt ten znajduje zresztą swoje odzwierciedlenie w nadesłanych przez Skarżącego decyzjach. Przyznano mu wówczas świadczenia z przeznaczeniem na: zakup obuwia, odzieży i środków czystości, opłaty za gaz, energię i wywóz nieczystości, zakup żywności, koszty leczenia, zakup okularów.
Z powyższego wynika, że sytuacja, w jakiej znajduje się Skarżący jest rzeczywiście trudna. Oceny tej nie zmienia fakt pozostawania we wspólnym gospodarstwie domowym matki Skarżącego i jego brata. Osiągane przez nich dochody nie należą bowiem do wysokich. Emerytura matki wynosi mianowicie ok. 900 zł netto, zaś renta brata nieco ponad 600 zł netto.
Uwzględniając powyższe referendarz sądowy doszedł do wniosku, że zasadne jest zwolnienie Skarżącego od kosztów sądowych. Z tej przyczyny na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.