Uzasadnienie
F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. - zwana dalej "Spółką", wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z [...] marca 2010, w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych.
W uzasadnieniu skargi Spółka podnosiła m.in., że obowiązująca w Polsce w 1984r. ustawa z 19 grudnia 1975 roku o opłacie skarbowej przewidywała, w art. 1 ust. 2 pkt d), że opłacie skarbowej podlegają pisma stwierdzające zawiązanie spółki przez osoby fizyczne i prawne niebędące jednostki gospodarki uspołecznionej, co oznacza, że opodatkowaniu nie podlegało podwyższenie kapitału zakładowego. Niemniej, art. 7 ustawy o opłacie skarbowej przewidywał, że Rada Ministrów w drodze rozporządzenia określi przedmioty opłaty skarbowej wymienione art. 1, zasady ustalania podstawy obliczania opłaty, wysokość stawek opłaty od poszczególnych przedmiotów opłaty jak również zwolnienie od tej opłaty. Na podstawie powyższego przepisu wydane zostało rozporządzenie rady Ministrów z 156 maja 1983 roku w sprawie opłaty skarbowej, które w § 54 ust. 3 pkt 2 wskazywało, że podstawę opodatkowania przy powiększeniu kapitału zakładowego spółki stanowiła kwota, o którą podwyższono kapitał zakładowy.
Zarzucają powyższemu Rozporządzeniu sprzeczność z Konstytucją PRL z 22 lipca 1952 roku Skarżąca wywodziła, że w dniu 1 lipca 1984 roku opodatkowanie podwyższenia kapitału zakładowego nie wynikało z przepisu ustawowego lecz z budzącego wątpliwości konstytucyjne przepisu Rozporządzenia, co oznacza, że organy podatkowe nie mogą powoływać się na fakt opodatkowania takiej czynności opłatą skarbową w dniu 1 lipca 1984 roku. Wobec powyższego, uwzględniając zmiany wprowadzane do Dyrektywy nr 69/335/EWG, w tym zmiany dotyczące treści art. 7 Dyrektywy, uznać należy, że Polska dokonała nieprawidłowej implementacji powyższego aktu, poprzez wprowadzenie obowiązku uiszczenia podatku do czynności cywilnoprawnych od czynności takich jak podwyższenie kapitału.
Skład orzekający w niniejszej sprawie wziął z urzędu pod uwagę, że postanowieniem z dnia 26 maja 2010 r., sygn. akt OO FSK 2130/08 Naczelny Sąd Administracyjny skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego:
"1. Czy przy wykładni art. 7 ust. 1 Dyrektywy nr 69/335/EWG Sąd krajowy zobowiązany jest uwzględnić postanowienia dyrektyw zmieniających w szczególności dyrektyw 73/79/EWG i 73/80/EWG w sytuacji gdy dyrektywy te nie obowiązywały już w momencie akcesji Rzeczpospolitej Polskiej do Unii Europejskiej.
2. W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwszej czy wyłączenie aktywów spółki kapitałowej z podstawy opodatkowania podatkiem kapitałowym, określone w art. 5 ust. 3 tire pierwsze dyrektywy 69/335/EWG dotyczy wyłącznie aktywów spółki kapitałowej, której kapitał ulega podwyższeniu?".
Zdaniem składu orzekającego, pierwsze z pytań postawionych przez Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanym wyżej postanowieniu dotyczy kwestii prawnej stanowiącej również istotę sporu w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Postępowanie sądowe należało zawiesić.
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, z późn. zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Uznając, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania wszczętego przed Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na skutek pytania prejudycjalnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem dotyczy ona tożsamego problemu prawnego, który jest przedmiotem przywołanego pytania prejudycjalnego, Sąd skorzystał z uprawnienia do zawieszenia postępowania sądowego i na mocy art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji niniejszego postanowienia.