Uzasadnienie
Skarżący P.A., skargą do sądu z 30 marca 2022 r., skutecznie nadaną 5 lipca 2022 r. (zob. urzędowe poświadczenia przedłożenia k. 19 akt sądowych), zakwestionował decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej jako "Dyrektor") z dnia [...] marca 2022 r., przywołaną w komparycji.
Decyzja ta została doręczona Skarżącemu, jak wynika z urzędowego potwierdzenia doręczenia w aktach podatkowych (k. 316 akt podatkowych) i z oświadczenia organu z odpowiedzi na skargę, w dniu 3 marca 2022 r.
Skarżący przekazał również "Raport weryfikacji podpisu" nadania w dniu 30 marca 2022 r. skargi z tej samej daty z adnotacją statusu podpisu "niekompletnie zweryfikowany" (k. 6 akt sądowych).
Dyrektor, w odpowiedzi na skargę, zwrócił się o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia.
Skarżący, w odpowiedzi na wezwanie z 10 sierpnia 2022 r. Sądu wskazał, że w dniu 30 marca 2022 r. złożył skargę do Sądu (podpisaną elektronicznie) za pomocą platformy EPUAP. Z racji tego, że EPUAP nie wygenerowała komunikatu o niepowodzeniu wysłania, czy o błędzie w podpisaniu (wysłaniu) Skarżący przyjął, że dokument został przekazany do organu administracji. Dopiero 5 lipca 2022 r., przy okazji składania do dyrektora izby administracji skarbowej innego pisma, Skarżący zorientował się, że "(...) dokument wysłany w dniu 30 marca 2022 r. (...) nie widnieje w skrzynce pocztowej w sekcji Wysłane".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
W myśl art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.
Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę wniesioną z uchybieniem terminu.
W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję, a więc akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a., doręczono Skarżącemu w dniu 3 marca 2022 r. Zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upływał w poniedziałek w dniu 4 kwietnia 2022 r. Skarga została natomiast wniesiona we wtorek w dniu 5 lipca 2022 r. (urzędowe potwierdzenie przedłożenia,
- k. 19 akt sądowych), zatem z uchybieniem terminu.
Sąd nie doszukał się potwierdzenia terminowego wniesienia skargi ani w oświadczeniach Dyrektora zawartych w odpowiedzi na skargę (s. 4 odpowiedzi, k. 9 akt sądowych), ani w Raporcie weryfikacji podpisu (s. 6 akt sądowych) pierwotnie i nieskutecznie złożonej przez Stronę skargi z 30 marca 2022 r., w którym status podpisu oznaczono jako "niekompletnie zweryfikowany", nie znaleziono ścieżki certyfikatu, zaś sam certyfikat został oznaczony jako "niekwalifikowany".
Sąd wskazuje przy tym, że w niniejszym postępowaniu bada się jedynie fakt nieterminowego wniesienia skargi, nie bada się natomiast przesłanek do zastosowania zupełnie innej instytucji, tj. instytucji przywrócenia terminu z art. 86 i nast. p.p.s.a., której zastosowanie warunkowane jest spełnieniem przesłanek o których mowa w tym przepisie. W szczególności z punktu widzenia niniejszej sprawy (inaczej niż w ramach wniosku o przywrócenie termin – por. art. 87 §2 p.p.s.a.) nie ma znaczenia kwestia ew. braku winy w uchybieniu terminu. W konsekwencji z punktu widzenia niniejszej sprawy nie mają znaczenia okoliczności wskazane w piśmie z dnia 28 sierpnia 2022 r. dotyczące powodów niedotrzymania terminu na złożenie skargi.
W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.