Uzasadnienie
Syndyk masy upadłości "S. " sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W. (dalej zwany "Skarżącym") pismem z dnia 22 kwietnia 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2016 r. Skarżący został wezwany pismem z dnia 7 czerwca 2016 r. do złożenia oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie jej wniesienia. W wezwaniu został pouczony, że nieusunięcie wskazanego braku w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
Skarżący pismem z dnia 23 czerwca 2016 r. zwrócił się z wnioskiem o przedłużenie terminu wyznaczonego zarządzeniem z dnia 25 maja 2016 r., z uwagi na niemożliwość uzyskania odpisu prawomocnego postanowienia z [...] maja 2012 r. w przedmiocie zmiany sposobu prowadzenia postępowania upadłościowego S. sp. z o.o. z siedzibą w W. z postępowania z możliwością zawarcia układu na postepowanie obejmujące likwidację majątku.
Skarżący do pisma z 29 czerwca 2016 r. załączył odpis ww. postanowienia z [...] maja 2012 r.
Wojewódki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 lipca 2016 r. oddalił wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Skarżący wnioskiem nadanym 28 lipca 2016 r. zwrócił się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania ww. spółki w dacie wniesienia skargi.
W uzasadnieniu podniósł, że uchybienie terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi nastąpiło bez jego winy, gdyż w siedmiodniowym terminie wyznaczonym przez sąd nie było możliwe uzyskanie odpisu ww. orzeczenia.
Ponadto w odpowiedzi na wezwanie z dnia 24 października 2016 r. do wskazania w jakiej dacie ustała przyczyna niedochowania terminu do usunięcia braku formalnego skargi oraz do przedłożenia dokumentów uprawdopodobniających okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi, podniósł, że w dniu 23 czerwca 2016 r. złożył do Sądu Rejonowego dla W. wniosek o wydanie odpisu prawomocnego postanowienia z [...] maja 2012 r. w przedmiocie zmiany sposobu prowadzenia postępowania upadłościowego Spółki z postępowania z możliwością zawarcia układu na postępowania obejmujące likwidację majątku. Zaznaczył przy tym, że z załączonego do niniejszego pisma "potwierdzenia odbioru" wynika, że odpisy postanowień z [...] maja 2012 r. zostały odebrane z Sądu Rejonowego dla W. w dniu 29 czerwca 2016 r. W tym też dniu zostało wysłane listem poleconym pismo do WSA w Warszawie wraz z odpisem prawomocnego postanowienia z [...] maja 2012 r.
Mając powyższe na uwadze Skarżący stanął na stanowisku, że przyczyna niedochowania terminu do usunięcia braku formalnego skargi ustała 29 czerwca 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie natomiast do art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 cytowanego przepisu). Zatem przywrócenie terminu do dokonania przedmiotowej czynności może nastąpić jedynie przy spełnieniu ustawowej przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie natomiast z § 4 art. 87 P.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Podkreślić należy, iż zanim sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść art. 88 P.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 P.p.s.a.
Odnosząc powyższe wymogi do sprawy niniejszej należy wskazać, że Skarżący nie dokonał czynności w terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 27 czerwca 2016 r. (poniedziałek). Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi wniósł 28 lipca 2016 r.
W zaistniałej sytuacji za początek siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu należało uznać, zgodnie z oświadczeniem Skarżącego, dzień 29 czerwca 2016 r., w którym odebrał z Sądu Rejonowego dla W. odpisy postanowień z [...] maja 2012 r. Od tej daty zaczął biec siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a., bowiem wówczas ustała wskazywana przez Skarżącego przyczyna uchybienia terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi. Zatem termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi rozpoczął bieg 30 czerwca 2016 r. i upłynął w dniu 6 lipca 2016 r. (środa). Tymczasem co wynika z akt sprawy Skarżący przedmiotowy wniosek nadał dopiero 28 lipca 2016 r., a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a.
W zaistniałej sytuacji wniosek uznać należy za spóźniony.
Zaznaczyć również należy, że Skarżący nie wystąpił przy tym z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 88 w zw. z art. 87 § 1 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.