Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF i załączonym do skargi z 12 maja 2008 roku (wpływ do Sądu – 19 czerwiec 2008 roku) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2008 r., D. S. (dalej "skarżąca" lub "strona") wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że jej świadczenie emerytalne zostało zajęte przez Urząd Skarbowy i dlatego nie może ona pokryć kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego utrzymania. Skarżąca ma osiemdziesiąt lat, cierpi na wiele dolegliwości. Do wniosku załączyła odcinek renty i wypis ze szpitala.
Do majątku zaliczyła udział ułamkowy w domu, nie wykazała innego majątku oraz dochodów. Skarżąca wskazała również, że zatrudnia radcę prawnego, który pomaga jej nieodpłatnie.
Pismem z 25 czerwca 2008 roku referendarz sądowy wezwał skarżącą do nadesłania dodatkowych dokumentów i przedstawienia informacji dotyczących stanu majątkowego oraz dochodów. Odpowiadając na wezwanie, skarżąca przekazała dowód uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 2000 zł.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a, Sąd może – na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W myśl art. 245 § 2 i § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a w zakresie częściowym - zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, załączając do wniosku odcinek renty z którego wynika, że skarżąca otrzymuje świadczenie miesięczne w wysokości 1.056 zł.
W odpowiedzi na wystosowane do niego na podstawie art. 255 p.p.s.a. wezwanie do przedstawienia dodatkowych informacji oraz przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego oraz dochodów skarżąca zapłaciła wpis sądowy w wysokości 2000 złotych.
W tym miejscu podkreślić należy, iż prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych może być udzielone stronie, na której ciąży obowiązek poniesienia tychże kosztów. Sąd Najwyższy w postanowieniu z 28 stycznia 1981 r. (sygn. akt IV PZ 5/81, Lex OMEGA nr 8305) stwierdził: "warunkiem zwolnienia od kosztów sądowych jest z jednej strony wykazanie, że na stronie ciąży obowiązek uiszczenia konkretnych opłat sądowych, a z drugiej, że nie może ich uiścić bez uszczerbku dla siebie i swej rodziny".
Powtórzyć więc należy, że skarżąca zapłaciła wymagany w niniejszej sprawie wpis. Był to jedyny koszt sądowy, który skarżąca musiała pokryć, aby sprawa została rozpoznana przez Sąd. W konsekwencji realizacja konstytucyjnej zasady prawa do sądu nie jest zagrożona. Ponadto, skarżąca nie przedstawiła dodatkowych dokumentów i informacji na temat jej sytuacji finansowej i nie wykazała tym samym, że nie będzie w stanie partycypować w ewentualnych przyszłych kosztach sądowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 243 § 1 w związku z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.