Uzasadnienie
T. Z. (dalej "Skarżący" lub "Wnioskodawca") złożył na urzędowym formularzu PPF z 15 kwietnia 2012 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wniosek uzasadnił trudną sytuacją finansową rodziny. Wskazał, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z dwiema córkami (ur 2010 i 2011 r.). Jest zatrudniony na podstawie umowy zlecenia i ponosi wysokie koszty leczenia medycznego po przebytym [...]. Posiada oszczędności w wysokości 1500,- zł oraz uzyskuje miesięcznie 5000 zł brutto.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej P.p.s.a), właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika: może być przyznane, jeśli strona wykaże niezdolność do poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.
Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 §3 P.p.s.a. obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Następuje wtedy, kiedy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
Celem instytucji prawa pomocy jest więc zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów z tym związanych.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, tj o prawo pomocy w zakresie częściowym.
Zauważyć należy, iż na dzień rozpoznania wniosku do kosztów sądowych zaliczyć należy wpis od skargi w wysokości 100 zł. Zdolność do uiszczenia pozostałych kosztów sądowych, tj potencjalnie wymagalnych, należy badać z każdorazowym uwzględnieniem sytuacji finansowej strony w momencie wystąpienia kosztów.
Z oświadczeń złożonych przez skarżącego wynika, iż prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe dwiema córkami. Łączny miesięczny dochód trzyosobowej rodziny wynosi 5000 zł brutto i składa się z wynagrodzenia za pracę wnioskodawcy.
Poglądu, że skarżący nie jest w stanie ponieść wymaganych w sprawie kosztów sądowych, nie można pogodzić z faktem, ze skarżący zadeklarował posiadanie oszczędności w wysokości 1500 zł. Biorąc pod uwagę zestawienie wysokości wymagalnych kosztów sądowych w obu sprawach badanych przez referendarza sadowego (200 zł) z wysokością posiadanych oszczędności (1500 zł) i wysokością bieżących dochodów, brak jest podstaw do przyjęcia poglądu o niezdolności pokrycia kosztów postępowania.
Zdolność skarżącego do pokrywania pozostałych kosztów sądowych będzie badana w razie ich wystąpienia z uwzględnieniem każdoczesnej sytuacji majątkowej strony.
Z tych powodów referendarz sądowy, uznał, na podstawie art.243 § 1, art. 245 § 1, § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., jak w sentencji.