Uzasadnienie
Do skargi na powołaną w sentencji decyzję SKO w W. T. S. - (dalej - "Skarżący) załączył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wyjaśnił, że obecnie nie pracuje, nie ma prawa do zasiłku. Mieszka z rodzicami i utrzymuje go rodzina. Posiada dochód z wynajmu mieszkania w wysokości 600 zł. Przy czym dochód ten jest nieregularny, gdyż wynajmującym jest jego ojciec, który też boryka się z problemami finansowymi. Skarżący jest obciążony kredytami na kwotę 1.223.341,3 zł (346.55,59 CHF). Obecnie nie jest w stanie spłacać zaciągniętego kredytu.
Pismem z 11 lipca 2013 r. wezwano Skarżącego do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF oraz do nadesłania dokumentów dotyczących jego sytuacji finansowej.
W odpowiedzi Skarżący złożył wniosek na urzędowym formularzu powtarzając wcześniejsza argumentację. Ponadto wyjaśnił, że wysoki kredyt zaciągnął na prowadzenie działalności gospodarczej, a z powodu bezprawnego zagarnięcia mienia działalność została zawieszona. Skarżący nie posiada środków na spłatę przeterminowanych rat i zaległych składek ZUS. Skarżący oświadczył też, że jest w [...] i pozostaje na utrzymaniu rodziny. Do swojego majątku zaliczył jedynie mieszkanie o pow. 47 m² z wpisem hipotecznym.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Skarżący ubiega się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej - "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych informacji wynika, że sytuacja finansowa Skarżącego jest bardzo trudna. Skarżący nie pracuje, nie otrzymuje zasiłku. Utrzymuje go rodzina. Otrzymuje nieregularnie od ojca kwotę 600 zł z tytułu wynajmu mieszkania. Mieszkanie Skarżącego jest zabezpieczone hipoteką na rzecz banku oraz zabezpieczone przez ZUS na kwotę 182.984 zł. Skarżący jest zadłużony z tytułu zaciągniętego kredytu na działalność gospodarczą na kwotę ponad 350.000 CHF. Jest w [...].
W związku z powyższym, zasadne jest zwolnienie Skarżącego od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz adwokata. Taki właśnie zakres udzielenia prawa pomocy podyktowany jest faktem trudnej sytuacji materialnej Skarżącego oraz brakiem przesłanek ku temu, że w najbliższej przyszłości sytuacja ta ulegnie zmianie.
Jednocześnie jednak referendarz sądowy zauważa, że zgodnie z art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.