Uzasadnienie
Skarżący – A.Z. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, z uwagi na trudną sytuację finansową. Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Obydwoje utrzymują się jedynie z otrzymywanych świadczeń przedemerytalnych w łącznej wysokości 1.751,84 zł. Skarżący leczy się na choroby przewlekłe tj. [...] i [...], co wiąże się ze znacznymi kosztami leczenia. Skarżący nie posiada majątku ani oszczędności. Miesięczne wydatki skarżącego i jego żony to: zajęcia komornicze 256,84 zł, energia elektryczna 150 zł, gaz 50 zł, lekarstwa 100 zł, żywność 600 zł, środki czystości 150 zł, odzież, buty 250 zł, woda i ścieki 100 zł. Skarżący wyjaśnił również, że z uwagi na brak środków nie wykupuje przepisanych mu lekarstw.
Do wniosku skarżący załączył informacje PIT-40A za 2014 r. oraz decyzje o przyznaniu świadczenia przedemerytalnego – dotyczące skarżącego i jego żony, wyciąg z rachunku bankowego, sentencję wyroku z 30 czerwca 1993 r. znoszącego wspólność majątkową między małżonkami.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Owo wykazanie polegać będzie w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że poniesienie kosztów postępowania nie jest możliwe.
Oceniając wniosek skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie.
Źródłem utrzymania skarżącego i jego żony są wyłącznie świadczenia przedemerytalne w wysokości po 875,92 zł (łącznie 1.751,84 zł).
Dochód ten w całości przeznaczany jest na utrzymanie skarżącego i jego żony. Przy czym środki, którymi dysponuje skarżący nie pozwalają mu nawet na wykupienie wszystkich niezbędnych lekarstw. Z dochodu tego dokonywane są również potrącenia komornicze.
Tym samym uznać należało, że skarżący wykazał, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów sądowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.