Uzasadnienie
Pismem z 15 grudnia 2008 r. C. (dalej - "Skarżąca"), reprezentowana przez pełnomocnika - doradcę podatkowego J. A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powołaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnik Skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia. Zarządzenie zawierało pouczenie, że nieuiszczenie wpisu we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru niniejszego zarządzenia wynika, iż zostało ono skutecznie doręczone 14 stycznia 2009 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku skargi upłynął 21 stycznia 2009 r.
W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych do dnia 10 lutego 2009 r. nie stwierdzono wpływu kwoty 200 zł z tytułu wpisu sądowego do niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - P.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały; pismem takim jest między innymi skarga.
Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia.
W myśl natomiast art. 220 §3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie, w piśmie skierowanym do pełnomocnika Skarżącej, w sposób prawidłowy zostało zawarte wezwanie do uiszczenia należnego wpisu. Jak już wspomniano wezwanie do dokonania tej czynności, zawierające pouczenie o skutkach jej niewykonania, doręczono 14 stycznia 2009 r. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 21 stycznia 2009 r.
Mimo upływu terminu wskazanego w wezwaniu Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego.
Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 220 §3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.