Uzasadnienie
1) Zgodnie z art. 245 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o który wnioskuje strona – tj. zwolnienia od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Okoliczności uzasadniające potrzebę przyznania stronie prawa pomocy powinna wykazać – strona.
2) Skarżący Z. D. (dalej również powoływany skrótowo jako "Z.D." lub jako "Strona"), w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości niespełna 100 zł, wnioskiem zawartym na formularzu PPF (data 19/6/2017 r), zwrócił się przyznanie prawa pomocy. Powołał się na złą sytuację materialną. Wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, synem oraz córką. Posiada dom o pow 110 m.kw. (wartość ok 200 tys zł), 16 ha ziemi rolnej, 3 tys zł miesięcznego dochodu w gospodarstwie rolnym. Miesięczny koszt utrzymania oznaczył na 2500 zł. Jest obciążony kredytem w wysokości 250 tys zł.
Wezwania z 9/6/2017 r. o przekazanie materiałów wymienionych w tym wezwaniu – nie wykonał.
3) Jedyny wymagany na obecnym etapie koszt sądowy, to wpis od skargi w kwocie 100 zł w badanej przez urzędnika sądowego sprawie. Do tego zakresu prawa pomocy, tj kosztów wymagalnych, referendarz sądowy ograniczył rozpoznanie wniosku: sytuacja życiowa Strony Skarżącej może bowiem zmieniać się. Sytuacja życiowa i finansowa Skarżącego była już badana przez Sąd w innych postępowaniach o prawo pomocy, co referendarz sadowy uwzględnia z urzędu.
Referendarz sądowy, na tym etapie postępowania, daje wiarę twierdzeniom Strony o subiektywnym przekonaniu o jej nienajlepszej sytuacji życiowej, jednakże bez złożenia dokumentów wymienionych w wezwaniu z 9/6/2017 r., czyli bez konkretnych wartości liczbowych i "ekonomicznych" nie może – z korzyścią dla Strony – ocenić jej oświadczeń. Tym bardziej, ze jak wynika z zestawienia deklaracji z rubryki 11 formularza i rubryki 10, Skarżącemu pozostaje, po zaspokojeniu miesięcznych kosztów utrzymania, kwota 500 zł. Referendarz sadowy nie doszukał się powodów, czemu Skarżący z tej (wolnej) kwoty nie zamierza wygospodarować środków na poczet wpisu od skargi w wysokości 100,- zł, lecz dąży do obciążenia tymi kosztami społeczeństwa.
- 4) Dlatego, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., należy zadecydować jak w sentencji.