Uzasadnienie
Skarżąca B. S. w piśmie datowanym na 22 lutego 2018 r. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego albo adwokata (k. 70).
Zarządzeniem z dnia 26 marca 2018 r. wnioskodawczyni została wezwana m.in. do złożenia w sądzie wypełnionego i podpisanego wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu PPF w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (k. 88).
Pismo zawierające ww. wezwanie wraz z załączonym formularzem PPF zostało doręczone B.S. 29 marca br. (k. 90v.).
Zarządzeniem z dnia 5 lipca 2018 r. starszy referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy z uwagi na to, iż skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu w przepisanym terminie (k. 91-92).
Skarżąca od powyższego zarządzenia referendarza sądowego wniosła w przepisanym terminie sprzeciw, do którego załączyła wypełniony i podpisany formularz PPF.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.; "p.p.s.a.") od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia. W świetle zaś art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a., do czynności referendarza sądowego w zakresie prawa pomocy należy m.in. wydawanie zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania.
Art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. § 2 wzmiankowanego przepisu stanowi zaś, że jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie. Zgodnie zaś z § 4 wyżej wymienionego artykułu, czynności, o których mowa w § 1 i 2, może wykonywać referendarz sądowy.
Referendarz sądowy wezwał skarżącą do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF" w terminie 7 dni od dnia dręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie wraz z formularzem "PPF" doręczono skarżącej w dniu 29 marca 2018 r. W związku z powyższym termin do wykonania wezwania upływał w dniu 5 kwietnia 2018 r.
Skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braków wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie uzupełnionego formularza "PPF". Rozstrzygnięcie referendarza sądowego w tym zakresie jest więc prawidłowe i brak jest podstaw do jego zmiany. Z treści wezwania znajdującego się w aktach postępowania wynika, iż został do niego załączony formularz PPF (k. 89-89v.). Wbrew swoim twierdzeniom skarżąca nie udowodniła więc, że nie otrzymała formularza PPF. Jej stanowisko nie znajduje potwierdzenia w dokumentach znajdujących się w aktach postępowania.
Należy jednocześnie podkreślić, że pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania nie pozbawia stronę możliwości ubiegania się o jego przyznanie na dalszym etapie postępowania. W związku z powyższym wniosek o przyznanie prawa pomocy załączony do sprzeciwu zostanie rozpoznany.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego.