Uzasadnienie
Zarządzeniem z 21 czerwca 2011 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał J. B. (dalej "Skarżący") do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł. Wezwanie to zostało skierowane na adres pełnomocnika J. B.– K. P. i w związku z niezastaniem adresata prawidłowo awizowane. Doręczenie w trybie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") nastąpiło 14 lipca 2011 r.
W związku z tym, że do 21 lipca 2011 r. Skarżący nie uiścił żądanego wpisu, Sąd postanowieniem z 12 sierpnia 2011 r. odrzucił skargę.
Pełnomocnik Skarżącego otrzymał odpis ww. postanowienia 19 sierpnia 2011 r. (k.34 akt sądowych). W dniu 25 sierpnia 2011 r. złożył zaś wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, jak również uiścił wpis. W uzasadnieniu wniosku wskazał jedynie, że nie mógł odebrać korespondencji sądowej, gdyż w dniach od 24 czerwca do 22 lipca 2011 r. przebywał na urlopie na dowód czego przedstawił kserokopię wniosku urlopowego, natomiast jego mocodawca – J. B. przebywał na urlopie od 20 czerwca do 7 sierpnia 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 i art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym w przypadku, jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 P.p.s.a. W myśl tego artykułu pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy, o jakiej mowa w art. 87 § 2 P.p.s.a., stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zobacz postanowienie NSA z 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04, niepubl.).
Analiza wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z 25 sierpnia 2011 r. prowadzi do konkluzji, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu pełnomocnik Skarżącego nie uprawdopodobnił w żaden sposób braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik Skarżącego wskazał jedynie, że przebywał, podobnie zresztą jak jego mocodawca, na urlopie i nie odebrał korespondencji z Sądu.
Trzeba podkreślić, że o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko wówczas, gdy strona lub jej pełnomocnik dołożyli staranności, przy dokonywaniu czynności procesowej. Fakt, że Pełnomocnik Skarżącego wiedząc o toczącym się postępowaniu sądowadministracyjnym nie poinformował Sądu o okresie urlopu, kiedy to nie będzie mógł odebrać korespondencji, był przejawem niedochowania należytej staranności.
Podsumowując powyższe rozważania Sąd stwierdza, iż powoływane przez pełnomocnika strony skarżącej w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Sąd, z ww. względów, działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 4 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.