Uzasadnienie
Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] marca 2006r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania Pani U.G. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy R. z dnia [...] lutego 2004r. orzekającej o ustaleniu wymiaru podatku od nieruchomości położonej w R. przy ul. O. na rok 2004, w wys.
- 2. 432,72 zł., uchyliło w całości rzeczoną decyzję organu pierwszej instancji i orzekło o ustaleniu wymiaru podatku od tej nieruchomości w wys. 185,70 zł.
Decyzję tę w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zakwestionował organ pierwszej instancji - to jest Burmistrz Miasta i Gminy R..
W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, iż zgodnie z art. 50 §1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - powoływanej dalej jako u.p.p.s.a., podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi nie może być organ, który orzekał w sprawie w I instancji (postanowienie NSA w Warszawie z dnia 12 lipca 2002r., sygn. akt III SA 393/01, postanowienie NSA w Gdańsku z dnia 19 października 2000r., sygn. akt II SA/Gd 2159/00). Nie ma on bowiem interesu prawnego w rozumieniu w/w. przepisu. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej - uprawnienie Strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W tym stanie rzeczy skarga wniesiona przez Burmistrza Miasta i Gminy R., na decyzję SKO w W., rozpatrującego odwołanie od decyzji skarżącego podmiotu była niedopuszczalna, jako wniesiona przez podmiot nieuprawniony i na podstawie art. 58 §1 pkt 6 u.p.p.s..a. podlegała odrzuceniu.