Uzasadnienie
Z akt sprawy wynika, że Burmistrz L. decyzją z [...] lipca 2013 r. ustalił Z.P. (dalej zwanej "Skarżącą") wysokość podatku od nieruchomości na rok 2013 na kwotę 421 zł. Wobec braku uiszczenia przez Skarżącą podatku Burmistrz w dniu [...] listopada 2014 r. wystawił tytuł wykonawczy [...], który w dniu 1 grudnia 2014 r. został doręczony Skarżącej przez organ egzekucyjny.
Skarżąca złożyła zarzut dotyczący nieistnienia obowiązku podatkowego oraz zarzut dotyczący naliczania odsetek za zwłokę od 16 marca 2013 r.
Burmistrz L., po ponownym rozpatrzeniu sprawy, postanowieniem z [...] marca 2015 r. postanowił uznać za niedopuszczalny zarzut dotyczący nieistnienia obowiązku podatkowego oraz uznać za uzasadniony zarzut dotyczący naliczania odsetek za zwłokę od 16 marca 2013 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpatrzeniu zażalenia Skarżącej, postanowieniem z [...] kwietnia 2015 r. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza. Zdaniem SKO Burmistrz zasadnie uznał za niedopuszczalny pierwszy z zarzutów, wskazując na art. 34 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r. poz. 1619 ze zm.), dalej zwanej "ustawą" lub "u.p.e.a.". SKO wyjaśniło, iż podstawą wystawienia tytułu wykonawczego jest decyzja Burmistrza L. z [...] lipca 2013 r. W postępowaniu podatkowym, w którym została wydana przedmiotowa decyzja, organ podatkowy wyjaśnił Skarżącej, iż fakt opłaty czynszu za dzierżawione nieruchomości na rzecz lokalnego nadleśnictwa nie zwalnia z opodatkowania nieruchomości. W przedmiotowym postępowaniu, dotyczącym wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2013 r., kwestia opodatkowania nieruchomości z uwzględnieniem faktu, iż Skarżąca płaci czynsz najmu, była przedmiotem rozpoznania. Wskazana okoliczność pozbawia organ egzekucyjny możliwości merytorycznego badania tego samego zarzutu wniesionego w postępowaniu egzekucyjnym, co oznacza, iż przedmiotowy zarzut jest niedopuszczalny.
Zdaniem SKO prawidłowe jest też rozstrzygnięcie w kwestii zasadności zarzutu, według którego Burmistrz nie może żądać od Skarżącej odsetek za zwłokę od 16 marca 2014 r., chociaż w zaskarżonym postanowieniu Burmistrz L. pomyłkowo wskazał, iż odsetki powinny być naliczane od 24 lipca 2013 r. Ta oczywista omyłka organu nie ma jednak wpływu na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia. W przypadku Skarżącej odsetki naliczane są od 25 lipca 2013 r. Wyliczona na dzień wystawienia tytułu wykonawczego kwota odsetek od pierwszej raty podatku od nieruchomości wynosi 12 zł, a nie jak wskazano w tytule wykonawczym - 18 zł. Odsetki od drugiej raty podatku od nieruchomości na dzień wystawienia tytułu stanowią kwotę 12 zł, a nie jak wskazano w tytule wykonawczym - 16 zł.
Na to postanowienie SKO Skarżąca złożyła skargę, w której zarzuciła Organowi błędną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, brak bezstronności oraz błędy formalne i proceduralne oraz nielogiczność toku rozumowania.
SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko w sprawie. Zarzuty skargi uznało za niezasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym wydanych w postępowaniu administracyjnym i egzekucyjnym postanowień podlegających zaskarżeniu zażaleniem, z prawem procesowym i materialnym, obowiązującym w dacie wydania postanowienia. Zgodnie natomiast z art. 134 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem nieistotnym dla niniejszej sprawy).
Skarga wniesiona w niniejszym postępowaniu nie zasługiwała na uwzględnienie.
Pierwszy z wniesionych przez Skarżącą zarzutów, dotyczący - w ocenie Skarżącej – bezprawnego, powtórnego naliczania opłaty z tytułu posiadania przez Skarżącą dzierżawionej nieruchomości, był już przedmiotem analizy w postępowaniu podatkowym. Wyjaśniono w nim Skarżącej, że czymś innym jest czynsz dzierżawny należny właścicielowi nieruchomości, czymś innym zaś podatek od nieruchomości, należny organowi podatkowemu. Pierwsza opłata ma charakter cywilny i wynika z umowy z właścicielem, druga zaś ma charakter publiczny i wynika z ustawy. Wyjaśniono też Skarżącej, że ma ona status podatnika, na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Skoro kwestia ta była już przedmiotem analizy w toku postępowania podatkowego, to nie mogła być przedmiotem analizy w trybie zarzutu egzekucyjnego (art. 34 § 1a ustawy).
Odnośnie natomiast do drugiego zarzutu, dotyczącego niezasadności naliczania odsetek od 16 marca 2013 r., zauważyć należy, że ten zarzut został uznany za uzasadniony. Abstrahując więc od nieprawidłowości w zakresie wyjaśnienia Skarżącej przesłanek, jakimi kierował się wierzyciel uznając zarzut za zasadny, konsekwencje stanowiska wierzyciela (Burmistrza) wskazuje art. 34 § 4 ustawy egzekucyjnej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 P.p.s.a, Sąd oddalił skargę. Zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.
W kwestii wynagrodzenia pełnomocnika Skarżącej ustanowionego z urzędu stosowne orzeczenie wyda referendarz sądowy.