Uzasadnienie
D. K. (dalej zwany "Skarżącym") zwrócił się do Ministra Finansów o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości oraz określenia źródła przychodu.
W związku z przedstawionym stanem faktycznym Skarżący zadał pytanie, czy w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a i c, pkt 9 oraz art. 20 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz. U. z 2010r., Nr 51, poz. 307 ze zm.; dalej zwana "u.p.d.f.") prawidłowe jest stanowisko, iż w przypadku ustanowienia na rzecz spółki komandytowej – na podstawie art. 7 ust. 1 dekretu z 1945 r. – prawa wieczystego użytkowania Nieruchomości oraz przeniesienia własności budynków znajdujących się na nieruchomości oraz przeniesienia własności budynków znajdujących się na Nieruchomości – odpłatne zbycie prawa wieczystego użytkowania Nieruchomości oraz własności budynku znajdującego się na Nieruchomości, nie będzie stanowiło dla Skarżącego przychodu ze:
- - źródła przychodów "odpłatne zbycie nieruchomości oraz prawa wieczystego użytkowania gruntów", o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a i c u.p.d.f. w przypadku, gdy to odpłatne zbycie nastąpiło przed upływem pięciu lat do końca roku kalendarzowego, w którym ustanowiono prawo wieczystego użytkowania Nieruchomości oraz przeniesiono własność budynków,
- - przychodu ze źródła "pozarolnicza działalność gospodarcza", o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ust. 2 i ust. 2c oraz art. 8 u.p.d.f., a także
- - źródła przychodów "inne źródła", o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 u.p.d.f?
Minister Finansów uznał stanowisko Skarżącego za nieprawidłowe w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości oraz określenia źródła przychodu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a i c u.p.d.f., w pozostałym zakresie uznał je za prawidłowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej zwana: P.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sadowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć wpływ na wynik danego postępowania.
Sądowi z urzędu wiadomym jest, że zagadnienie to zostało objęte wnioskiem Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 1 sierpnia 2013r., RPO-676612-V/11/JG (sygn. akt II FPS 8/13) o podjęcie przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów tego Sądu uchwały wyjaśniającej: "czy przychód z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) stanowi przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części lub udziału w nieruchomości, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą, które nie były ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oraz które nie stanowią składników majątku wskazanych w art. 14 ust. 2c tej ustawy."
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego uzasadniają względy celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt: I FZ 221/08, wyrok WSA z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt: III SA/Wa 3321/08).
W ocenie Sądu, podjęcie przez poszerzony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego uchwały w zakresie ww,. zagadnienia prawnego może mieć wpływ na wynik sprawy o sygn. akt III SA/Wa 1754/13.
Sąd, oceniając wpływ takiej uchwały na wynik postępowania wziął pod uwagę wynikającą z art. 269 § 1 P.p.s.a. moc wiążącą uchwał NSA oraz uwzględnił pożądaną jednolitość orzecznictwa, służącą zarówno respektowaniu zasady równości wobec prawa, jak i gwarantującą bezpieczeństwo prawne wyrażające się w równym traktowaniu stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej, co oznacza, że wobec nich powinno zapaść takie samo rozstrzygnięcie.
W ocenie Sadu, ze względu na tożsamość zagadnień spornych objętych zaskarżoną interpretacją i zagadnień, które stały się przedmiotem ww. wniosku o podjęcie uchwały, należy uznać, że występuje zależność, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., która daje podstawę do zawieszenia postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1754/13..