Uzasadnienie
Skarżąca – Gminna Spółdzielnia "S." w G., wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z [...] kwietnia 2016 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2015 r.
W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu jej ostatecznego uprawomocnienia się z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Uzasadniając wniosek Skarżąca zwróciła uwagę, że sytuacja w jakiej się obecnie znajduje nie daje możliwości dokonania zapłaty kwoty podatku od nieruchomości określonego w zaskarżonej decyzji, jak i decyzjach określających zaległości podatkowe w podatku od nieruchomości za 2012 r., 2013 r. i 2014 r. zaskarżonych w sprawach o sygn. akt III SA/Wa 1755/16, III SA/Wa 1756/16 oraz III SA/Wa 17587/16. Łączna wysokość powstałego zobowiązania wynosi 229.971 zł wraz z odsetkami.
Skarżąca podniosła, iż nie przewidywała dodatkowych środków na zapłatę podatku od nieruchomości od obiektów niebędących w jej posiadaniu, ponieważ do chwili rozpoczęcia postępowania, zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości z tego tytułu były opłacane przez spółkę I. sp. z o.o. jako posiadacza samoistnego budynków i budowli objętych ww. zobowiązaniami.
Zaznaczyła, iż rok 2015 zamknęła stratą w wysokości 18.152,05 zł. Ponadto styczeń, luty i marzec 2016 r. przyniosły jej stratę w wysokości 6.555,33 zł.
Zdaniem Skarżącej zapłata tak wysokich kwot zachwieje jej płynnością finansową i doprowadzi do wyrządzenia szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Przy aktualnym stanie finansów nie będzie w stanie prowadzić dalszej działalności gospodarczej. Wykluczyła tym samym możliwość udzielenia jej kredytu lub pożyczki.
Brak wstrzymania wykonalności decyzji spowodowałby konieczność zapłaty podatku od nieruchomości kosztem jej bieżących zobowiązań, włącznie z koniecznością zwolnienia zatrudnionych pracowników. Powyższe może doprowadzić do likwidacji. Skarżącej.
Z załączonego do wniosku oświadczenia Skarżącej wynikało, że jej działalność, skoncentrowana na pięciu małych sklepach spożywczo – przemysłowych, uzależniona jest od siły nabywczej ludności szczególnie wiejskiej. Podkreśliła zarazem, iż jej dochody to także wpływy z dzierżaw, które nie odzwierciedlają często faktycznych kosztów związanych z posiadaniem obiektów.
Wpływy Skarżącej z trudem wystarczają na bieżące opłaty (ZUS, podatki, ubezpieczenia) oraz ograniczony zakup towarów dla posiadanych sklepów. Skarżąca nie posiada żadnych rezerw finansowych w postaci środków pieniężnych na koncie czy lokat. Utrata płynności finansowej spowoduje, iż Skarżąca nie będzie w stanie wywiązać się z opłat stałych w stosunku do budżetu państwa i ZUS oraz wypłaty wynagrodzeń dla zatrudnionych pracowników.
Skarżąca pismem z 27 czerwca 2016 r. zwróciła się o przyspieszenie rozstrzygnięcia złożonego wniosku z powodu otrzymanego z Urzędu Miasta G. upomnienia wzywającego do uregulowania wymaganych należności wraz z naliczonymi odsetkami w wysokości 58.500,60 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Złożenie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy niniejszej Sąd stwierdza, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącą we wniosku, poparte stosownymi dokumentami, dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Dokonując oceny zasadności wniosku, Sąd wziął przede wszystkim pod uwagę fakt, iż Skarżąca, według oświadczenia, nie dysponuje w chwili obecnej kwotą pieniędzy umożliwiającą dokonanie zapłaty należnego zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2015 r. dochodzonego w niniejszej sprawie, jak i zobowiązań za 2012 r., 2013 r. oraz 2014 r. w łącznej wysokości 228.971 zł, bez uszczerbku dla bieżącego funkcjonowania oraz prowadzonej działalności gospodarczej w postaci pięciu małych sklepów spożywczo-przemysłowych. Skarżąca w przypadku braku bieżącego finansowania, jednocześnie nie mogąc liczyć na udzielenie jej kredytu czy też pożyczki, nie będzie w stanie wywiązać się z wypłaty wynagrodzeń dla zatrudnionych pracowników. Na uwzględnienie zasługiwała także argumentacja Skarżącej, że znaczne zubożenie społeczeństwa, zmniejszająca się siła nabywcza ludności, ogromna konkurencja dużych sklepów wielopowierzchniowych oraz nieterminowe wpłaty należności przez dzierżawców doprowadzają do spadku jej rentowności.
Nadesłana dokumentacja potwierdzająca poniesione w 2015 r. oraz pierwszym kwartale 2016 r. straty w wysokości 18.152,05 zł i 6.555,33 zł przesądza, iż Skarżąca nie dysponuje – jak sama wskazała – żadnymi rezerwami finansowymi w postaci środków pieniężnych na koncie czy lokat, które umożliwiłyby jej spłatę żądanych należności w sposób, który nie wywarłby istotnego wpływu na samą możliwość prowadzenia przez nią działalności.
Podzielić należało także stanowisko Skarżącej zgodnie z którym, wszczęte postępowania egzekucyjne doprowadzą do likwidacji jej działalności, co z kolei pociągnie negatywne konsekwencje dla zatrudnionych przez nią pracowników.
W ocenie Sądu, powyższe okoliczności stanowią podstawę do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla Skarżącej znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Tym samym wniosek Skarżącej o wstrzymanie wykonania tej decyzji Sąd uznał za zasadny.
Sąd uznał zatem, że w sprawie zaistniały podstawy do udzielenia Skarżącej ochrony tymczasowej do czasu, gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez pod kątem zgodności z prawem.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.