Uzasadnienie
Wyrokiem z 29 kwietnia 2008r., sygnatura akt III SA/Wa 1582/07 Wojewódzki Sąd administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. S. i A. S. (dalej "Skarżący") na postanowienie Ministra Finansów z [...] czerwca 2007r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie skargi na czynność egzekucyjną.
W dniu 14 czerwca 2011r. (data nadania) Skarżący złożyli do Sądu pismo zatytułowane "Skarga o wznowienie postępowania sądowego", dotyczące postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem o ww. sygnaturze.
W uzasadnieniu podnieśli, że skargę o wznowienie postępowania składają na podstawie art. 273 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Jednocześnie wskazali, że wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej "NSA") z 7 kwietnia 2011r. sygnatura akt II FSK 1552/10 oddalono skargę kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, sygnatura akt I SA/GL 826/09 z 11 marca 2010r. Wyrokiem tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej K. z [...] kwietnia 2004r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z [...] grudnia 2003r., określającej Skarżącym wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000r.
Wobec powyższego nie można zdaniem Skarżących uznać, że posiadali w momencie orzekania przez Sąd jakiekolwiek zobowiązanie podatkowe za 2000r. i nie było podstaw do wystawiania tytułów wykonawczych a następnie zajęcia egzekucyjnego rachunków bankowych.
Skarżący podnieśli, że gdyby Sądowi w chwili orzekania w sprawie III SA/Wa 1582/07 znana była okoliczność, że podstawą do wydania postanowienia Ministra Finansów z [...] czerwca 2007r. była nieprawomocna decyzja organu skarbowego, to orzeczenie w sprawie byłoby odmienne od zapadłego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę o wznowienie należało odrzucić.
Na wstępie trzeba zaznaczyć, iż wznowienie postępowania sądowego ma charakter nadzwyczajny, w związku z czym zostało obwarowane spełnieniem warunków formalnych.
Zgodnie z art. 270 P.p.s.a. wznowienie postępowania przysługuje od orzeczeń prawomocnych. Podstawy do wznowienia zostały przez ustawodawcę enumeratywnie wymienione w art. 271 – 274 P.p.s.a. i niedopuszczalna jest ich rozszerzająca wykładnia, zważywszy na fakt, że wznowienie postępowania jest odstępstwem od zasady stabilności orzeczeń.
Należy zauważyć, że na posiedzeniu niejawnym Sąd bada, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, a także czy została wniesiona w stosunku do prawomocnie zakończonego postępowania sądowego. Niespełnienie choćby jednego z wymienionych wyżej warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania sądowego.
Zgodnie z treścią art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
W orzecznictwie NSA, jak i Sądu Najwyższego (dalej "SN") ugruntowany jest pogląd, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom zawierającym przesłanki do wznowienia postępowania nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. Dlatego też konieczne jest zbadanie, czy twierdzenia skargi będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia postępowania (por. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2005r., GSK 1243/04, dostępny na stronie: cbois.nsa.gov.pl, postanowienie NSA z 25 września 2001r., II SA/Gd 970/01, niepubl., a także postanowienie SN z 29 stycznia 1968r., I CZ 122/67, OSNCP 1968, nr 8-9, poz. 154).
Odnosząc powyższe rozważania do rozpatrywanej sprawy stwierdzić po pierwsze należy, że Skarżący żądają wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1582/07, w której zapadło już prawomocne merytoryczne rozstrzygnięcie, a zatem została spełniona przesłanka wynikająca z art. 270 P.p.s.a.
Skarżący zachowali również wynikający z art. 277 P.p.s.a. trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego. Nadali bowiem skargę o wznowienie 14 czerwca 2011r., zaś wyrok NSA, sygnatura akt II FSK 1552/10, który wskazali jako podstawę do wznowienia, został ogłoszony na rozprawie 7 kwietnia 2011r.
Odnosząc się natomiast do ostatniego z warunków niezbędnych do wznowienia postępowania sądowego, wskazania ustawowej podstawy wznowienia, Sąd stwierdza co następuje.
Skarżący powołując się na art. 273 § 2 P.p.s.a. który stanowi, że można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, a także art. 273 § 3 P.p.s.a. który stanowi, że można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy, wskazali na wyrok NSA z 7 kwietnia 2011r., jako ustawową podstawę do wznowienia postępowania w sprawie III SA/Wa 1582/07, zakończonej wyrokiem z 29 kwietnia 2008r.
W tym miejscu należy wyjaśnić, że środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu, którego wzruszenia żąda strona nie stanowi podstawy wznowienia postępowania w rozumieniu art. 273 § 2 P.p.s.a. Przepis ten posługuje się terminem "późniejsze wykrycie" okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, co oznacza że odnosi się jedynie do takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które istniały w momencie wydawania orzeczenia sądu (por. np. postanowienie NSA z 9 czerwca 2010r., sygnatura akt II OZ 250/10, Lex 643648).
Podobnie, orzeczenie, o którym mowa w przepisie art. 273 § 3 P.p.s.a. musi być prawomocne zanim zapadło orzeczenie w postępowaniu, którego wznowienia żąda strona. Ponadto, orzeczenie to musi dotyczyć tej samej sprawy. Warunek ten będzie spełniony w przypadku tożsamości przedmiotu postępowania i stron tego postępowania (por. np. postanowienie NSA z 8 lipca 2008r., sygnatura akt II OSK 983/10, Lex 506014).
Sad stwierdza, że wydanie przez NSA wyrok z 7 kwietnia 2011r. nie stanowi ustawowej podstawy do wznowienia postępowania sądowego wynikającej z art. 273 § 2, lub art. 273 § 3 P.p.s.a., bowiem nie istniał w momencie orzekania przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1582/07. Wskazać należy, iż zapadłe orzeczenie NSA na które powoływała się strona w skardze o wznowienie postępowania sądowego, dotyczy kwestii opodatkowania dochodów skarżących, natomiast przedmiotowa sprawa dotyczyła umorzenia postępowania w sprawie skargi na czynności egzekucyjne.
Zgodnie z art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Mając na uwadze, że Skarżący nie oparli skargi o wznowienie postępowania sądowego na jednej z ustawowych podstaw wymienionych w art. 273 § 2 lub art. 273 § 3 P.p.s.a., na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
O zwrocie Skarżącym uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.