Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 czerwca 2010r. pełnomocnik K. B. – (dalej "Skarżący") – dor. pod. R. K., wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2010 r. w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Pismem z dnia 27 lipca 2010r. przesłano pełnomocnikowi Skarżącego odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 26 lipca 2010r. wzywającego do uiszczenia wpisu stałego od skargi w wysokości 500 zł. Zarządzenie zawierało pouczenie, że nieuiszczenie wpisu we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone na adres pełnomocnika Skarżącego w dniu 29 lipca 2010r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 18 akt sądowych).
W dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych do dnia 23 sierpnia 2010 r. nie stwierdzono wpływu kwoty 500 zł z tytułu wpisu sądowego do niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 230 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - P.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały; pismem takim jest między innymi skarga.
Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia.
W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie, w piśmie skierowanym do pełnomocnika Skarżącego w sposób prawidłowy zostało zawarte wezwanie do uiszczenia należnego wpisu. Jak już wspomniano wezwanie do dokonania tej czynności, zawierające pouczenie o skutkach jej niewykonania, doręczono 29 lipca 2010 r. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 5 sierpnia 2010 r. (czwartek). Mimo upływu terminu wskazanego w wezwaniu Skarżący nie uiścił wpisu sądowego.
Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji