Uzasadnienie
N. sp. z o.o. (dalej: "Skarżąca") złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2021 r. w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do października 2018 r. oraz zabezpieczenia jej na majątku podatnika.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2021 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez:
- a) złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi;
- b) złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa, do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 16 sierpnia 2021 r. (k. 50 akt sądowych).
Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w zakreślonym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm., dalej: "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 P.p.s.a. Natomiast stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skarga, której, pomimo wezwania, nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych, podlega odrzuceniu przez sąd.
Według art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a zgodnie z art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Również art. 37 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Stosownie do treści art. 29 w zw. z art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby uprawnione do działania w imieniu osoby prawnej powinny wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności procesowej. Zatem brak złożenia dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby, która podpisała skargę do działania w imieniu strony skarżącej wraz ze skargą stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu.
Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a., stanowi, że jeżeli pismo strony, w tym skarga, nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie wezwano pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa, do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 16 sierpnia 2021 r. Termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął zatem w dniu 23 sierpnia 2021 r. (poniedziałek). Skarżąca w ww. terminie nie uzupełniła braków formalnych skargi.
W konsekwencji powyższego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.