Uzasadnienie
Zaskarżone pismo Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2004 r. Nr [...] jest odpowiedzią na pismo Prezydenta Miasta K. z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...], wzywające do uregulowania kwoty [...] zł wraz z należnymi odsetkami z tytułu należnych Miastu K. [...] rat części równoważącej subwencji ogólnej.
Pismem z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...] Minister Finansów przekazał Wójtom Gmin, Burmistrzom Miast i Gmin, Burmistrzom Miast oraz Prezydentom Miast informację o wynikających z ustawy budżetowej na rok 2004 rocznych kwotach poszczególnych części subwencji ogólnych (z wyjątkiem części rekompensującej subwencji ogólnej) oraz o wysokości rocznych wpłat gmin, ustalonych według zasad określonych w powoływanej ustawie. Uzupełnieniem tegoż pisma, które miało jedynie charakter informacyjno - szacunkowy, był załącznik dla Prezydenta Miasta K..
W piśmie z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...], skierowanym do Ministra Finansów, Prezydent Miasta K. zażądał podwyższenia części równoważącej subwencji ogólnej, gdyż uznał, iż Gmina K. otrzymała kwotę zaniżoną. W uzasadnieniu pisma podniesiono, iż różnica w powyższej kwocie wynika z przyjęcia przez Ministerstwo Finansów udziału w podatku dochodowym od osób fizycznych na poziomie [...]%, natomiast K. jako gmina górnicza w 2002 r. otrzymała udział w wysokości [...]%. W związku z powyższym Gmina Miejska K. wniosła o przekazanie jej zwiększonej o [...] zł części równoważącej subwencji ogólnej na 2004 r.
W odpowiedzi na pismo z dnia [...] marca 2004 r. Minister Finansów stwierdził, iż część równoważąca subwencji ogólnej dla gmin została wyliczona w sposób prawidłowy, według zasad określonych w ustawie z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. nr 203, poz. 1966) - dalej u.d.j.s.t. Gminy górnicze zostały poinformowane prawidłowo, zarówno na etapie projektowanych jak i ostatecznych kwot subwencji i nie ma podstaw prawnych do zwiększenia Miastu K. części równoważącej subwencji ogólnej na 2004 r.
Pismem z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] Prezydent Miasta K., powołując się na art. 34 ust. 1 i ust. 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego wezwał Ministra Finansów do zapłaty kwoty [...] zł wraz z należnymi odsetkami z tytułu nieprzekazania w terminie [...] rat należnej Gminie Miejskiej K. subwencji równoważącej. W uzasadnieniu wezwania podniesiono, iż Gmina K. uzyskała i posiadała w 2002 r. status gminy górniczej na mocy przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lutego 2001 r. w sprawie wykazu gmin górniczych (Dz. U. z 2001r, nr 16, poz. 170). Zdaniem Strony okoliczność, iż art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 1998 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w latach 1999 -2003 (pierwotnie noszącej nazwę "ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w latach 1999 - 2000") utracił moc obowiązującą od dnia 1 stycznia 2003 r. nie ma żadnego znaczenia dla ustalenia prawidłowej wysokości części równoważącej subwencji ogólnej, ponieważ art. 76 ust. 2 u.d.j.s.t. nakazuje przez dochody bazowe rozumieć między innymi udział we wpływach z podatku dochodowego od osób fizycznych we wpływach wykazany w "sprawozdaniach i wnioskach sporządzonych za 2002 r. na podstawie odrębnych przepisów oraz informacjach sporządzonych za 2002 r. przez właściwych dysponentów".
Zaskarżonym pismem z dnia [...] lipca 2004 r. Minister Finansów stwierdził, że ustalenie części równoważącej subwencji ogólnej dokonane przez niego stanowi czynność z zakresu administracji publicznej stwierdzającą uprawnienie do otrzymania określonej rocznej kwoty części subwencji ogólnej. W ocenie organu jest to czynność dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, która podlega kontroli sądów administracyjnych, na podstawie art. 3 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Minister Finansów podniósł, iż dokonał poprawnych wyliczeń części równoważącej subwencji ogólnej opierając się na danych zawartych w informacjach sporządzonych przez dysponenta środków budżetowych przekazywanych do gmin, czyli na informacjach sporządzonych w kierowanym przez siebie resorcie. Brzmienie art. 76 ust. 4 u.d.j.s.t. nie zezwala Ministrowi Finansów na korzystanie z innych źródeł informacji jak tylko ze sprawozdań.
Gmina Miejska K. nie zgodziła się z argumentacją Ministra Finansów i złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu Skarżąca podniosła, iż Minister Finansów nieprawidłowo ustalił udział Gminy K. w podatku dochodowym na rok 2002 określając go na poziomie [...]%. Za niedopuszczalną Skarżąca uznała zarówno argumentację - wskazującą na incydentalny charakter przepisu o podwyższeniu wskaźnika udziału gminy podatku dochodowym od osób fizycznych - jak również zakwestionowanie danych przyjętych do ustalenia dochodów bazowych zawartych w sprawozdaniach gminy w oparciu o zarzut braku wystarczającej szczegółowości.
W ocenie Skarżącej sprawozdania te zostały sporządzone zgodnie z obowiązującymi przepisami, a w szczególności zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 13 marca 2001 r. w sprawie sprawozdawczości budżetowej (Dz. U. Nr 24, poz. 279), więc mogły zostać przyjęte do ustalenia dochodów bazowych. Ponadto - zdaniem Skarżącej - organ dopuścił się dowolnego stosowania bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa.
Skarżąca wniosła o stwierdzenie bezskuteczności czynności Ministra Finansów polegającej na ustaleniu części równoważącej subwencji ogólnej na rok 2004 bez uwzględnienia zwiększonego udziału gminy (jako gminy górniczej) w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do zobowiązania organu do przekazania na rzecz gminy spornej kwoty subwencji.
Odpowiadając na skargę Minister Finansów wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej po terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - dalej p.p.s.a. kontroli sądowej podlegają także inne niż określone w pkt 1 -3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W rozpatrywanej sprawie należy podkreślić, że Ustawa z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. nr 203, poz. 1966) - dalej u.d.j.s.t. na podstawie, której jest przekazywana gminom część równoważąca subwencji ogólnej, nie przewiduje środka zaskarżenia w odniesieniu do ustalenia wysokości części subwencji ogólnej.
Art. 52 § 3 p.p.s.a stanowi, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Na podstawie akt sprawy Sąd stwierdził, że Gmina K. dowiedziała się o ostatecznych kwotach subwencji ogólnej, o wpłatach do budżetu państwa i planowanych wpływach z udziału w podatku dochodowym od osób fizycznych z pisma Ministra Finansów nr [...], które otrzymała w dniu [...] lutego 2004 r.
Pismem z dnia [...] marca 2004 r., mieszcząc się w terminie 14 - dniowym, Gmina K. wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa.
Minister Finansów pismem z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a, w przypadkach określonych art. 52 § 3 p.p.s.a, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W aktach sprawy brak wprawdzie pocztowego dowodu doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...], jednakże z zawartego w aktach sprawy pisma strony z dnia [...] czerwca 2004r. [...] wynika, iż Gmina pismo to otrzymała przed tą datą.
Zdaniem Sądu, fakt prowadzenia dalszej korespondencji w tej sprawie przez Skarżącą Gminę po uzyskaniu odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie miał wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi na czynność -ustalenia wysokości przysługującej Gminie K. części równoważącej subwencji ogólnej na rok 2004 - o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie Skarżąca Gmina złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu [...] sierpnia 2004 r. (data stempla pocztowego), a wiec nastąpiło to ze znacznym uchybieniem przepisanego prawem terminu.
Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.