Uzasadnienie
Prokurator Rejonowy Prokuratury Rejonowej W. dalej jako "Skarżący", wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] wydaną wobec B. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "uczestnik postępowania") w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 5 grudnia 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 1789/11 zawiesił postępowanie sądowe. W uzasadnieniu wskazał, że zagadnienie prawne przedstawione przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 28 listopada 2011 r. sygn. akt II FSK 535/10 do rozstrzygnięcia poszerzonemu składowi Naczelnego Sądu Administracyjnego jest analogiczne, jak to wymagające rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, zatem wykładnia przepisów prawa, która zostanie dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyniku pytania prawnego postawionego w sprawie o sygn. akt II FSK 535/10 będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.
Uczestnik postępowania pismem z 21 lutego 2012 r. wniósł zażalenie na wskazane postanowienie. W uzasadnieniu zarzucił naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) poprzez zawieszenie postępowania w okolicznościach, w jakich nie zachodzi podana przez Sąd przesłanka zawieszenia tj. zależność pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy ze skargi Prokuratora, a zagadnieniem prawnym poddanym pod rozstrzygnięcie składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.
Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie zaszła przesłanka opisana we wspomnianym przepisie.
Co prawda w doktrynie przyjmuje się, że praktycznie każde postępowanie przed organami państwa może być uznane za prejudycjalne dla toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego (por. M. Romańska [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 401), a praktyka sądowa również opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, to jednak w niniejszej sprawie Sąd uznał, że zależność pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy ze skargi Prokuratora, a zagadnieniem prawnym poddanym pod rozstrzygnięcie składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego nie była wystarczająca dla zawieszenia postępowania.
Dodatkowo Sąd wskazuje, że 27 lutego 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę, sygn. akt II FPS 4/11, dotyczącą zagadnienia prawnego przedstawionego przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 28 listopada 2011 r., sygn. akt II FSK 535/10.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 225 p.p.s.a.