Uzasadnienie
W dniu [...] lipca 2005r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga P. M., w której zaskarżył on dwa akty administracyjne: decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. [...] z dnia [...] lipca 2003r., nr [...], określającą wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży prawa do lokalu mieszkalnego oraz postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2005r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Ponieważ przedmiotem zaskarżenia były dwa akty administracyjne, niezbędne było zarejestrowanie skargi pod dwiema sygnaturami – III SA/Wa 1789/05, która dotyczyła postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2005r. i III SA/Wa 1792/05, która dotyczyła decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. – [...]. W piśmie z dnia [...] lipca 2005r. skarżący sprostował swoje żądanie, podnosząc, iż właściwym przedmiotem skargi jest decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego W.– [...] z dnia [...] listopada 2004r., nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53 poz. 1270 ze zm. – dalej u.p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepis w takim brzmieniu oznacza, że dopiero wyczerpanie administracyjnego toku instancji otwiera skarżącemu drogę do uruchomienia kontroli działania organów administracji przez sąd administracyjny.
Zatem, w sytuacji jaka miała miejsce w niniejszej sprawie, tj. stronie przysługiwało prawo wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. [...] z dnia 8 lipca 2003r., z którego skorzystała ona, skarga przysługuje wyłącznie na akt administracyjny wydany w związku z rozpatrzeniem przez organ odwoławczy odwołania. Niedopuszczalna jest natomiast skarga na decyzję organu I instancji.
Mając na względzie powyższe, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 58 § 3 u.p.p.s.a.