Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 maja 2006 r. Skarżący T. SA w W. działając przez pełnomocnika, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2006 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za marzec 2004 r.
Pismem z dnia 12 czerwca 2006 r. Sąd wezwał Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego oraz dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie do reprezentacji Skarżącego osób, które tego pełnomocnictwa udzieliły. Sąd wezwał również do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 426 zł. Skarżącego pouczono, że niedopełnienie wskazanych wyżej czynności w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania spowoduje odrzucenie skargi.
W dniu 28 czerwca 2006 r. (data nadania 23 czerwca 2006 r.) wpłynęło do Sądu pismo Skarżącego, w którym cofnął skargę na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej powoływanej jako p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 19 czerwca 2006 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin upływał więc w dniu 26 czerwca 2006 r. (poniedziałek).
Z akt sprawy wynika, że Skarżący nie wpłacił należnego wpisu. Nie nadesłał także żądanych przez Sąd dokumentów, a przez to nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Na marginesie Sąd zauważa, że wniosek Skarżącego o cofnięcie skargi nie mógł być rozpatrzony właśnie z uwagi na nieuiszczenie wpisu (por. też postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87). Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.