Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 23 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 18/11

Uzasadnienie

1. 1) Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym albo zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o który wnioskuje strona – tj. zwolnienia od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje natomiast zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne.
2. 2) A.P., dalej jako skarżący lub strona, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w formularzu PPF z 13 lutego 2012 r. W uzasadnieniu wniosku wskazał na bardzo trudną sytuację finansową. Poinformował, że:
3. - jego majątek został zajęty w wyniku postępowania egzekucyjnego;
4. - skarżący, we wszystkich sprawach, które wniósł, uiścił już 16142 zł tytułem wpisów
5. - prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i dwójka dzieci (2000 r. i 2002 r.);
6. - posiada 320 udziałów w A. sp z o.o. o wartości 160 tys zł, zajęte przez Naczelnika Urzędu Skarbowego
7. - z tytułu umowy o pracę osiąga 1386 zł brutto co miesiąc
8. - jego zła sytuacja majątkowa wynika z tego, ze uiszcza co miesiąc alimenty w wysokości 2 tys zł

Wezwania referendarza sądowego z 20 lutego 2012 r., doręczonego 27 lutego 2012 r., o przekazanie dodatkowych informacji o swojej sytuacji majątkowej (kserokopie zeznań podatkowych, wyciągi z rachunków bankowych, wskazanie źródeł utrzymania – etc), skarżący nie wykonał.

3) Referendarz sądowy wskazuje, że skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów z których wynikałaby jego sytuacja finansowa, a o które był wezwany (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 120 akt sądowych).

Zarazem referendarzowi sądowemu nie udało się samodzielnie ustalić w jaki sposób skarżący z zadeklarowanej jako jedyne źródło utrzymania kwoty 1386 zł miesięcznie brutto pokrywa alimenty w wysokości 2 tys miesięcznie netto – nie wspominając o kosztach utrzymania.

4) Wobec niewyjaśnieni wątpliwości w zakresie kondycji majątkowej strony, referendarz sądowy był zobowiązany, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., zadecydować jak w sentencji