Uzasadnienie
Pismem z 30 kwietnia 2012 r. Skarżący, R. T. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2012 r. Nr [...], w przedmiocie naliczenia i wypłaty odsetek z tytułu nieterminowego dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2007 r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 czerwca 2012 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Został on ustalony jako wpis stały, a jego wysokość została określona w kwocie 500 zł.
Pismem z 19 czerwca 2012 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł zażalenie na wspomniane zarządzenie, wskazując, że Sąd błędnie określił wysokość pobranego wpisu. Winien on bowiem być obliczony stosunkowo od wartości przedmiotu zaskarżenia - 2172 zł i wynosić 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270), - dalej "p.p.s.a." jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. W myśl art. 198 p.p.s.a. przepis ten stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.
Sąd uznał, że zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika bowiem z zaskarżonej decyzji przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego nie jest bowiem zobowiązanie podatkowe, lecz konkretna należność pieniężna. Oczywistym jest zatem, że w takiej sprawie wysokość wpisu powinna być określona stosunkowo do wartości przedmiotu zaskarżenia zgodnie § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) W niniejszej sprawie powinien zostać określony w wysokości 100 zł.
Zażalenie uznać zatem należy w tym zakresie za oczywiście zasadne, a zatem na mocy wskazanego na wstępie rozważań art. 195 § 2 p.p.s.a. Sąd w trybie autokontroli mógł sam wyeliminować wadliwe zarządzenie z obrotu prawnego.
Wobec powyższego, na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.