Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 20 lutego 2014r. sygn. akt III SA/Wa 1807/13 wydanym wobec "S." S.A. z siedzibą w W. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2006r. po pierwsze uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] maja 2013r., po drugie stwierdził, że uchylona decyzja nie "podlegają" wykonaniu w całości, po trzecie zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz "S. " S.A. z siedzibą w W. kwotę 5117 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") sąd może z urzędu lub na wniosek sprostować, postanowieniem niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.).
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym, jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268).
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
Przy sporządzaniu sentencji wydanego w sprawie wyroku doszło do omyłkowego posłużenia się w punkcie drugim sentencji wyroku, dotyczącym wstrzymania wykonania uchylonej decyzji słowem "podlegają", zamiast prawidłowego słowa "podlega", gdy Sąd uchylił wyłącznie zaskarżoną decyzję.
Tym samym należy stwierdzić, że w sentencji wyroku wystąpiły wyżej wskazane oczywiste omyłki pisarskie i zasadne było ich sprostowanie, z urzędu.
Sąd, działając w związku z tym z urzędu, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.