Uzasadnienie
Pismem datowanym na 2 października 2009 r. Skarżący – C. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia[...] sierpnia 2009 r. w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za 2007 r.
Pismem z dnia 22 października 2009 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego go do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentacji Skarżącego w dacie jego udzielenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze znajdującego się w aktach sprawy "Potwierdzenia odbioru" (k.
- 22) wynika, że korespondencja została doręczona na adres pełnomocnika Skarżącego - 26 października 2009 r. i odebrana przez osobę uprawnioną do odbioru przesyłki.
Pismem nadanym 3 listopada 2009 r. pełnomocnik Skarżącego cofnął skargę, nie uzupełniając jej braków formalnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skargę należało odrzucić.
Jeżeli pismo strony - pismem takim jest między innymi skarga - nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, o czym stanowi art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.". W sytuacji nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi w sposób prawidłowy. W zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nie złożenia w terminie dokumentu wraz z tłumaczeniem przysięgłym, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 26 października 2009 r. na wskazany przez niego adres.
Termin siedmiodniowy do uzupełnienia braku formalnego skargi zaczął biec w dniu 27 października 2009 r. i upłynął w dniu 2 listopada 2008 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 p.p.s.a.
Jak już wspomniano mimo prawidłowego wezwania nie uzupełniono braku formalnego skargi. Pełnomocnik Skarżącego złożył jedynie pismo, w którym wniósł o cofnięcie skargi.
Jednakże merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. mogłoby mieć miejsce tylko wówczas, gdyby skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdyby wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W niniejszej sprawie nie uzupełniono braków formalnych skargi, zatem skarga jest obciążona wadą niedopuszczalności.
Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Zgodnie natomiast z art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Na tej zatem podstawie Sąd orzekł o zwrocie uiszczonego w sprawie wpisu na rzecz Skarżącego.