Uzasadnienie
K. sp. z o.o., dalej jako strona lub spółka, w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, w piśmie z 26 listopada 2013 r, zwróciła się o zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej oraz o wyznaczenie profesjonalnego pełnomocnika.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 7 grudnia 2013 r strona została
wezwana przez Sąd o złożenie, w terminie siedmiu dni, wypełnionego formularza
PPPr oraz o złożenie, w tym samym terminie, pod rygorem odmowy przyznania
prawa pomocy, odpisów wyciągów z rachunków bankowych oraz zestawienia
faktur VAT za ostatnie sześć miesięcy prowadzenia działalności, zestawienia
należności i zobowiązań za ostatnie dwa lata, bilansu, rachunku zysków i strat,
określenie źródeł finansowania bieżących kosztów działalności spółki, odpisów
zeznań podatkowych za 2012 r oraz innych, wymienionych szczegółowo w
wezwaniu, dokumentów.
Spółka, w formularzu z 7 stycznia 2014 r. nadesłanym w wyniku wezwania,
zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata a
także doradcy podatkowego. W uzasadnieniu wniosku powołała się na brak
rachunku bankowego, brak majątku, brak dostępu do usług księgowych. Jej
zdaniem, strona nie ma środków na pokrycie kosztów działania pełnomocnika z
wyboru. Wysokość kapitału zakładowego określiła na kwotę [...] zł. Nadto, w
odrębnym piśmie z 7 stycznia 2014 r spółka podała, że: - rachunek bankowy
został zlikwidowany z uwagi na brak środków; - posiada zaległości wobec Skarbu
Państwa i ZUS; - "w zamian za prowadzoną obsługę na podstawie umowy
wspólnych przedsięwzięć korzysta z lokalu Spółki z o.o. E., obsługę
prawną prowadzi we własnym zakresie, za obsługę księgową nie ponosi kosztów
a koszty korespondencji są znikome"; - wspólnik nie czynił nakładów na
dofinansowanie spółki ze środków własnych; skarżąca jest w stanie uczestniczyć
w kosztach sądowych do kwoty 250 zł. Skarżąca zwróciła się o przedłużenie
terminu do złożenia dokumentacji finansowej z uwagi na "okres świąteczny", w
którym brak jest dostępu do usług księgowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 245 § 2. ustawy z 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed
sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r poz 270, dalej jako u.p.p.s.a.), prawo pomocy
w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz
ustanowienie pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje
zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków
albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy
prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). Z art. 246 § 2 pkt
1 i 2 u.p.p.s.a. wynika, że osobie prawnej prawo pomocy może być przyznane w
zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie
jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 2 pkt 1 .p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie strona zwraca się o ustanowienie profesjonalnego
pełnomocnika i zwolnienie od kosztów sądowych (rubryka 4 formularza PPPr), zatem
o prawo pomocy w zakresie całkowitym. Sąd zauważa, że warunkiem przyznania
stronie prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie jest należyte wyjaśnienie przez nią
kondycji finansowej, w której znajduje się. Wbrew deklaracjom spółki zawartym w
piśmie z 7 stycznia 2014 r o utrudnieniach w dostępie do dokumentacji finansowej z
uwagi na "okres świąteczny" - i upływ już tego okresu - skarżąca żądanych przez
Sąd dokumentów nie przekazała. Nie jest usprawiedliwieniem niezłożenia odpisu
wyciągu z rachunku bankowego - likwidacja tego rachunku, ponieważ wezwanie
dotyczyło ostatnich sześciu miesięcy "prowadzenia" działalności przed spółkę, które
powinny pozostawać w jej dyspozycji, nie wspominając o możliwości skorzystania
przez skarżącą z bankowych zapisów archiwalnych (dostępnych zwykle na żądanie).
Wobec braku jakichkolwiek informacji, o nadesłanie których zwracał się Sąd, nie ma
możliwości nie tylko zbadania i zweryfikowania kondycji finansowej spółki, nie
wspominając o jej ocenie, ale nawet nie ma możliwości ustalenia tej kondycji
finansowej. W świetle zadeklarowanej przez spółkę zdolności finansowej,
okolicznością uzasadniającą przyznanie spółce prawa pomocy we wnioskowanym
zakresie nie jest gotowość do partycypowania w kosztach sądowych do kwoty 250
zł. W szczególności, strona z jednej strony stwierdziła, że wspólnik "nie czynił
nakładów na dofinansowanie spółki ze środków własnych" (pismo z 7 stycznia 2014
r.), utrzymując jednocześnie - i to pod groźbą odpowiedzialności karnej za podanie
nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy - brak jakichkolwiek dochodów i
wolnych środków płatniczych (formularz PPPr). Tym samym, zdaniem Sądu, podane
szczątkowe informacje o (złej) sytuacji finansowej spółki nie są rzetelne i nie powinny
być podstawą przyznania prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie.
Mając to na uwadze, Sąd, na podstawie art. 245 § 2 i 3 oraz art. 246 § 2 pkt 1 i 2
u.p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.
U Z A S A D N I E N I E
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2013r. odrzucił skargę Skarżącej – K. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2013r. w przedmiocie określenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące kwiecień, maj, czerwiec, listopad 2008r.
Skarżąca, działając poprzez pełnomocnika będącego adwokatem, pismem z dnia 8 października 2013r., złożyła skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Warszawie.
Na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 18 października
2013r. Skarżącą wezwano, pismem z dnia 22 października 2013r., do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 700zł. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 41 akt sądowych), Skarżąca odebrała ww. wezwanie
w dniu 28 października 2013r.
Skarżąca pismem z dnia 26 listopada 2013r. zwróciła się do WSA
w Warszawie o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej oraz o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a." jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu lub odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Zauważyć należy zatem, że Sąd może uwzględnić wniosek strony o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej jedynie wtedy, gdy faktycznie nastąpiło uchybienie terminowi do dokonania czynności. Zgodnie zaś z art. 243 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Powyższy przepis P.p.s.a., jak i inne przepisy tej ustawy dotyczące wniosku o przyznanie prawa pomocy nie zakreślają więc żadnych terminów na jego złożenie. Terminem na złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie jest w szczególności termin do uiszczenia należnej opłaty, o którym mowa w art. 220 § 1 P.p.s.a.
Stwierdzić należy następnie, że w myśl art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Jak przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu należy rozumieć także złożenie przedmiotowego wniosku w przypadku, gdy strona nie uchybiła terminowi – a contrario z art. 86 § 1 ab initio P.p.s.a (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 stycznia 2013r., sygn. akt II GZ 519/12).
W rozpoznawanej sprawie, z uwagi na fakt, że Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do dokonania czynności, w sytuacji, gdy przy dokonywaniu tej czynności nie uchybiła żadnemu terminowi wynikającemu z P.p.s.a., jej wniosek należało uznać za niedopuszczalny.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 88 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.