Uzasadnienie
P. B. (Skarżący) 14 maja 2009 roku złożył korektę rocznego zeznania podatkowego PIT 37 za 2008 rok wskazując, że nadpłata powstała z tytułu nadpłacenia kwoty 15.223 złote wykazanej w złożonym przez jego i jego małżonkę zeznaniu PIT 36 za 2008 rok, w poz. 193.
Postanowieniem z [...] czerwca 2009 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wszczął w stosunku do Skarżącego postępowanie w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego.
Decyzją z [...] października 2009 roku Dyrektor Izby Skarbowej w W. uchylił decyzję z [...] lipca 2009 roku Naczelnika Urzędu Skarbowego W. określającą na kwotę 15.223 złotych wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodu uzyskanego ze sprzedaży w 2008 roku własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi instancji.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją z [...] marca 2010 roku, Naczelnik Urzędu Skarbowego W. określił ponownie Skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodu uzyskanego ze sprzedaży w 2008 roku własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego na kwotę 15.223 złote.
Jak wynika z uzasadnienia decyzji organ ustalił, że 11 stycznia 2008 roku Skarżący wraz z żoną dokonał zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Ponieważ sprzedaż dokonana została przed upływem pięciu lat licząc od końca roku podatkowego w którym nastąpiło jego nabycie, uzyskany przychód podlegał opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym.
W dniu 30 kwietnia 2009 roku do organu wpłynęło zeznanie Skarżącego i jego żony o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2008 na druku PIT 36. W zeznaniu wykazany został m.in. podatek z odpłatnego zbycia nieruchomości w kwocie 15.223 złote. W dniu 11 maja 2009 roku złożona została korekta do PIT 36 na druku PIT 37 w której podatek z odpłatnego zbycia nieruchomości nie został wykazany.
Organ podatkowy I instancji uznał, że dla skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy z 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., nr 14 poz. 176, zwanej dalej u.p.d.o.f.), konieczne jest aby w lokalu zameldowany był choć jeden z małżonków przez okres co najmniej 12-tu miesięcy poprzedzających zbycie, natomiast oboje małżonkowie zobowiązani są do złożenia oświadczenia o spełnieniu warunków uprawniających do skorzystania ze zwolnienia. Z uwagi na fakt, że oświadczenie takie zostało złożone wyłącznie przez żonę Skarżącego, Skarżący nie może skorzystać z powyższej ulgi.
Po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez Skarżącego, Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z [...] czerwca 2010 roku utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji podzielając w pełni jego stanowisko.
W skardze złożonej do tutejszego Sądu Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji podnosząc zarzuty naruszenia przez organ art. 21 ust. 1 pkt 126 i 32 ust. 22 u.p.d.o.f. wskazując, że z brzmienia powyższych przepisów wynika, iż dla zastosowani zwolnienia, o którym mowa w powyższych przepisach, w stosunku do obojga małżonków, wystarczające jest spełnienie warunków przez jednego z małżonków.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Wojewódzkie Sądy Administracyjne powołane zostały do sprawowania kontroli działalności administracji publicznej, przy czym zakres tej kontroli ograniczony jest do kontroli legalności działania organów administracji (art. 1 §1 i 2 ustawy 25 lipca 2002 roku prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. nr 153 poz. 1269). Indywidualne akty administracyjne, takie jak akty wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zmianami, zwana dalej p.p.s.a.) podlegają uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd ich niezgodności z prawem.
Sąd, z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. badając legalność zaskarżonej decyzji nie jest związany treścią skargi, co oznacza, że może wyeliminować z obrotu akt administracyjny w razie dostrzeżenia uchybienia nie podniesionego przez stronę w skardze. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.
Sprawa dotyczyła określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.
Z akt administracyjnych wynika, że wysokość powyższego zobowiązana wykazana została w zeznaniu podatkowym PIT 36 za 2008 rok złożonym wspólnie przez Skarżącego i jego żonę, D. W. (k. 6 i nast. akt administracyjnych). Uwzględniając treść art. 6 ust. 2 u.p.d.o.f. jak również treść art. 92 § 3 o.p. stwierdzić należy, że oboje małżonkowie B. ponoszą solidarną odpowiedzialność za zobowiązanie podatkowe objęte powyższym zeznaniem podatkowym, w tym w części dotyczącej wykazanego w tymże zeznaniu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia spółdzielczego majątkowego prawa do lokalu mieszkalnego. Solidarna jest również wierzytelność małżonków B. o zwrot nadpłaty.
W tej sytuacji, z mocy art. 133 § 3 o.p. stroną postępowania dotyczącego powyższego zobowiązania podatkowego winni być oboje małżonkowie B.. Z uwagi na fakt, że małżonkowie są jedną stroną postępowania, w stosunku do nich winno być przeprowadzone jedno postępowanie podatkowe i powinna być wydana jedna decyzja podatkowa, wskazująca jako adresatów oboje małżonków.
Jednocześnie, konsekwencją powyższego uregulowania jest to, że organ podatkowy zobowiązany jest do zagwarantowania każdemu z małżonków prawa do czynnego udziału w toczącym się postępowaniu. Jakkolwiek bowiem z przepisu art. 133 § 3 o.p. wynika, że małżonkowie są jedną stroną postępowania i każdy z nich jest uprawniony do działania w imieniu obojga, to jednak przepis ten stanowi tylko i wyłącznie o uprawnieniu, a nie o obowiązku procesowym działania każdego z małżonków w imieniu obojga. Oznacza to, więc, że oboje małżonkowie powinni być informowani (powiadamiani) o czynnościach związanych z prowadzonym postępowaniem (por. wyrok WSA w Lublinie z 23 listopada 2007 r. sygn. akt I SA/Lu 540/07, wyrok WSA w Gdańsku z 22 kwietnia 2008 roku, sygn. akt. 1040/07).
W niniejszej sprawie, wbrew unormowaniu zawartemu w art. 133 § 3 o.p. organy podatkowe przyjęły, że stroną postępowania jest wyłącznie Skarżący i decyzja w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego została wydana wyłącznie w stosunku do Skarżącego. Tym samym żona Skarżącego, D. B., pozbawiona została udziału w postępowaniu dotyczącym bezpośrednio jej praw. Brak udziału strony w postępowaniu bez jej winy stanowi kwalifikowaną wadę postępowania, uzasadniającą wznowienie postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 4 o.p.. Stroną postępowania są oboje małżonkowie a zatem oboje winni mieć zagwarantowane prawo czynnego udziału w każdym stadium postępowania.
Z uwagi na fakt, że wszystkie decyzje poprzedzające zaskarżoną decyzję dotknięte są tym samym uchybieniem, sąd, korzystając z uprawnienia wynikającego z art. 135 p.p.s.a., wyeliminował z obrotu zarówno zaskarżoną decyzję, jak i decyzje ją poprzedzające.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy podatkowe przeprowadzą postępowanie podatkowe z udziałem stron. Przeprowadzenie postępowania podatkowego bez udziału strony wyłącza merytoryczną ocenę przez Sąd zarzutów skargi.
Z powyższych przyczyn Sąd na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit. b oraz art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji