Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 maja 2012 r. S. G. (dalej: Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku do towarów i usług za trzeci kwartał 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skargę należało odrzucić.
Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W myśl art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Termin jest zachowany wówczas, gdy przed jego upływem, czyli najpóźniej w ostatnim dniu terminu skarga zostanie wniesiona bezpośrednio na tzw. biuro podawcze organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. To samo dotyczy nadania skargi w polskim urzędzie pocztowym, które jest równoznaczne z wniesieniem jej do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). W takim przypadku pismo powinno zostać nadane najpóźniej do godziny 24.00 ostatniego dnia terminu.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, została doręczona Skarżącemu w dniu w dniu 6 kwietnia 2012 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi liczony kalendarzowo, upływał zatem w dniu 6 maja 2012 r. Uwzględniając jednakże fakt, iż ostatni dzień terminu był niedzielą, czyli dniem ustawowo wolnym od pracy – to w myśl art. 83 § 2 P.p.s.a., za ostatni dzień terminu należało przyjąć następny dzień po tym dniu, tj. poniedziałek 7 maja 2012 r. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 7 maja 2012 r., skarga zaś została nadana za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu 10 maja 2012 r. (data stempla pocztowego), a zatem z uchybieniem terminu do jej złożenia.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.