Uzasadnienie
H. sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej "Skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2018 r. w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za lipiec 2018 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 24 stycznia 2019 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącej w dacie jego udzielenia. Na wykonanie wezwania zakreślono termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 29 marca 2019 r.
Z uwagi na fakt, że nie nadesłano żądanego dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącej, na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 26 kwietnia 2019 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, bądź podpisania pisma znajdującego się w aktach sprawy oraz nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynika umocowanie osób, które podpisały skargę do reprezentacji Skarżącej, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej z dniem 20 maja 2019 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej "p.p.s.a.").
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z art. 29 p.p.s.a. wynika natomiast, że osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a. mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności. Z art. 31 § 3 p.p.s.a. wynika, że jeżeli braków powyższych nie można uzupełnić, albo nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, sąd zniesie postępowanie w zakresie, jakim jest ono dotknięte brakami i w miarę potrzeby wyda odpowiednie postanowienie.
Stosownie do art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli skargę wnosi np. osoba prawna, skarga powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym w KRS. Nieusunięcie tegoż braku w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. A. Kaba, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, B. Gruszczyński: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Lex 2013 r.).
W przedmiotowej sprawie w sposób prawidłowy wezwano Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, bądź podpisania ww. pisma znajdującego się w aktach sprawy oraz nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób reprezentujących spółkę do podpisania skargi. W zarządzeniu zawarto również pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi.
Jak wcześniej wskazano, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało uznane za doręczone Skarżącej w dniu 20 maja 2019 r. Zauważyć należy, że stosownie do art. 73 p.p.s.a. w razie, gdy nie jest możliwe ani doręczenie właściwe, ani zastępcze, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu.
W niniejszej sprawie spełniono powyższe wymogi, bowiem przesyłka skierowana do Skarżącej, na wskazany w skardze adres, została dwukrotnie awizowana, tj. w dniu 6 maja 2019 r. i 14 maja 2019 r., a zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Następnie przesyłka została zwrócona do nadawcy w dniu 22 maja 2019 r.
W tych okolicznościach została ona uznana za doręczoną w trybie art. 73 p.p.s.a. z dniem 20 maja 2019 r. Zatem termin do wykonania ww. wezwania Sądu upłynął w dniu 27 maja 2019 r.
Pomimo upływu wyznaczonego terminu Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wezwanie zostało doręczone na wskazany w skardze adres do korespondencji. Tym samym uznać należało, że Skarżąca została prawidłowo pouczona o skutkach niewykonania wezwania z 26 kwietnia 2019 r. we wskazanym terminie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu.