Uzasadnienie
E. sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: "Skarżąca", "Spółka") wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2016 r. i styczeń 2017 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 11 sierpnia 2022 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone Spółce w dniu 29 sierpnia 2022 r., a zatem termin na wykonanie wezwania upływał z dniem 5 września 2022 r.
W zakreślonym terminie Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna.
Stosownie do art. 216 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej "P.p.s.a."), jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia.
Jak stanowi art. 215 § 1 P.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Do opłat sądowych należy wpis (art. 212 § 1 P.p.s.a.).
Na podstawie art. 233 P.p.s.a. Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535). Przepis § 1 tego rozporządzenia stanowi, że wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Natomiast zgodnie z tezą uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I FPS 7/07, w świetle art. 231 w zw. z art. 215 i art. 216 P.p.s.a. wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze.
W terminie do wykonania powyższego wezwania Skarżąca powinina była zatem podać wysokość należności pieniężnej, którą kwestionuje w skardze, aby można było określić wysokość wpisu od skargi, jaką będzie obowiązana uiścić.
Nieuzupełnienie w terminie powyższego braku formalnego skargi uniemożliwia nadanie biegu skardze i powoduje jej odrzucenie.
W związku z powyższym, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.