Uzasadnienie
K. P. złożył w dniu 10 grudnia 2004r. zarzuty od tytułów wykonawczych wystawionych [...] września 2002r., nr [...], nr [...], nr [...] w sprawie zaległości w podatku od towarów i usług za grudzień 1997r., luty i maj 1998r., zarzucając brak podstawy prawnej do ich wydania z uwagi na przedawnienie zobowiązania podatkowego oraz naruszenie art. 27 § 1 pkt 3 i pkt 7 i § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, powoływanej dalej jako u.p.e.a. Wniósł też o umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 34 § 4 u.p.e.a.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. postanowieniami z [...] stycznia 2005r. nr [...] i nr [...] oraz z [...]stycznia 2005r., nr [...], na podstawie art. 123 § 1 kpa oraz art. 18 i art. 34 § 1 u.p.e.a., nie uwzględnił zarzutów strony, która w zażaleniach z 14 i 19 stycznia 2005r. wniósł o ich uchylenie i o orzeczenie, co do istoty sprawy, ewentualnie uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem strony nie wyjaśniono istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych, doszło też do uchybień procesowych, które mogły wpłynąć na rozstrzygnięcia, naruszono w szczególności art. 210 § 4, art. 219, art. 121, art. 122, art. 124 Ordynacji podatkowej.
Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniami z [...] lutego 2005r. nr [...], nr [...], nr [...] uchylił rozstrzygnięcia organu I instancji w całości i przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia ze względu na naruszenie art. 107 § 3, art. 124 oraz art. 126 k.p.a., przez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w G., po ponownym rozpoznaniu spraw, trzema postanowieniami z [...] marca 2005r., nr [...], nr [...], nr [...] nie uwzględnił zarzutów strony, uznając że w sprawie nie doszło do przedawnienia zobowiązań podatkowych. Bieg przedawnienia przerwano na skutek powiadomienia dłużnika o pierwszej dokonanej czynności egzekucyjnej, a tytuły wykonawcze wystawiono zgodnie z art. 27 u.p.e.a.
K.P. w zażaleniach z 4 kwietnia 2005r. wniósł o uchylenie ww. postanowień i o orzeczenie co do istoty sprawy, albo o ich uchylenie i przekazanie spraw do ponownego rozpatrzenia.
Dyrektor Izby Skarbowej w Wl trzema postanowieniami z [...] maja 2005r. nr [...], nr [...], nr [...] utrzymał w mocy postanowienia organu I instancji.
W trzech skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 czerwca 2005r. strona wniosła o uchylenie ww. postanowień Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2005r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania, ze względu na naruszenie art. 70 § 2 Ordynacji podatkowej i art. 20 ustawy z dnia 12 września 2002r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 169, poz. 1387) oraz art. 122 i art. 124 Ordynacji podatkowej Organy nie doręczyły tytułów wykonawczych, naruszając art. 32 u.p.e.a. i art. 148 i art. 149 O.p. Strona stwierdziła ponadto, że doręczenie tytułu wykonawczego jest jedynie czynnością wszczynającą procedurę postępowania egzekucyjnego, nie jest natomiast czynnością egzekucyjną.
W konsekwencji doręczenie tytułu wykonawczego nie przerywa biegu terminu przedawnienia, co może nastąpić jedynie w wyniku zastosowania środka egzekucyjnego, co nie miało miejsca. Zobowiązanie podatkowe wygasło więc wskutek upływu 5-letniego okresu przedawnienia.
Dyrektor Izby Skarbowej w W. w odpowiedzi na skargi wniósł o ich oddalenie. Następnie w dniu [...] sierpnia 2005r. wydał trzy postanowienia, nr [...], [...]i [...], na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a. w związku z art. 33 pkt 1 i pkt 10 oraz art. 34 §1 u.p.e.a., w których uchylił zaskarżone postanowienia własne oraz poprzedzające je postanowienia organu I instancji i umorzył postępowania w sprawie. W uzasadnieniach stwierdził, że na podstawie art. 32 u.p.e.a. organ egzekucyjny lub egzekutor, przystępując do czynność egzekucyjnych, doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony. Doręczenie odpisu tytułu wykonawczego w sytuacji, gdy organ egzekucyjny lub egzekutor nie przystąpił do czynności egzekucyjnych nie przerywa biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego (art. 70 § 3 Ordynacji podatkowej), gdyż nie jest pierwszą czynnością egzekucyjną. Zobowiązanie podatkowe skarżącego w podatku od towarów i usług za grudzień 1997r., luty i maj 1998r. uległo przedawnieniu.
W tym zakresie powołano się również na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 czerwca 200r. o sygn. akt III SA/Wa 720/05 w przedmiocie zarachowania nadpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za powyższe okresy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w skrócie P.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W niniejszej sprawie, zaskarżone do sądu administracyjnego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2005r. zostały uchylone postanowieniami tego organu z [...] sierpnia 2005r. nr [...], [...] i [...]. Wydane w trybie autokontroli rozstrzygnięcia doręczono stronie skarżącej w dniu 31 sierpnia 2005r., a więc przed rozpoczęciem rozprawy. Tym samym doszło do uwzględnienia skarg w całości, czym wypełniono dyspozycję art. 54 § 3 P.p.s.a.
W związku z tym postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Zasadne było więc wydanie postanowienia zawartego w sentencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 161 § 2 P.p.s.a.
Sąd zauważa ponadto, że na rozprawie w dniu 6 września 2005r., o terminie której strona została zawiadomiona w sposób prawidłowy połączono do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzenia pod sygn. akt III SA/Wa 1834/05 sprawy opatrzone sygnaturami akt III SA/Wa 1834/05, III SA/Wa 1835/05, III SA/Wa 1836/05 (art. 111 § 2 P.p.s.a.).