Uzasadnienie
A. C. (dalej: "Skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lutego 2017r., nr [...], w przedmiocie określenia straty w działalności gospodarczej. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji NUS do czasu rozpoznania skargi. W skardze nie zawarto uzasadnienia złożonego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718, z późn. zm.; dalej "P.p.s.a."), przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu, ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej w złożonym przez stronę wniosku, który powinien być wnikliwie uzasadniony. Tymczasem Skarżący ograniczył się jedynie do sformułowania samego wniosku bez wykazania choćby jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku uniemożliwia Sądowi ocenę czy przesłanki te w sprawie zachodzą.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z 25 maja 2004r., sygn. akt FZ 71/04 i sygn. akt FZ 87/04 oraz z 18 maja 2004r., sygn. akt FZ 65/04, podkreślił, że to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd nie może domyślać się powodów, dla których Skarżący wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji i nie może też w tym zakresie wywodzić własnych wniosków.
Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.