Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 maja 2014 r. M. S. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za miesiące od stycznia do września 2009 r.
Zarządzeniem z dnia 9 czerwca 2014 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braków formalnych jego skargi, poprzez podanie wartości przedmiotu sporu, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka pocztowa zawierająca powyższe wezwanie przesłana na adres Skarżącego podany w jego skardze była dwukrotnie awizowana, po czym została zwrócona przez pocztę z adnotacją o jej niepodjęciu w terminie przez adresata – została uznana za doręczoną Skarżącemu z dniem 30 czerwca 2014 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a."
Skarżący nie odpowiedział na wskazane powyżej wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Natomiast stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpatrzenia. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, iż sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpoznawanej sprawie Skarżącego wezwano do usunięcia braków formalnych jego skargi, poprzez podanie wartości przedmiotu sporu. Do dnia wydania niniejszego postanowienia Skarżący nie usunął wskazanego braku formalnego jego skargi.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.