Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu Skarżąca J. S., pismem zatytułowanym "zażalenie", zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazała, że jest chorą, samotną matką, od wielu lat na rencie, a obecnie na emeryturze ([...] zł), która jest jedynym źródłem utrzymania. Emerytura ta nie wystarcza na utrzymanie, leki, leczenie i opłaty. Skarżąca powołała się na nieuregulowany stan prawny gospodarstwa położonego w miejscowości Z. Gospodarstwo to nie przynosi żadnych dochodów. Do pisma Skarżąca dołączyła kopię przekazu pocztowego.
W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżąca przesłała wypełniony formularz PPF. Do swojego majątku zaliczyła mieszkanie własnościowe (45,51 m²) oraz nieruchomości rolne w Z. (31,92 ha) i Z. (8,20 ha). Skarżąca korzysta z dodatku mieszkaniowego. Nie posiada rachunku bankowego. Przedstawiła strukturę wydatków. Przesłała PIT-40A, decyzję przyznającą dodatek mieszkaniowy, dokumenty obrazujące wydatki.
Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:
Skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych materiałów wynika bowiem, że źródłem jej utrzymania jest emerytura wynosząca [...] zł. Kwota ta pozwala właściwie tylko na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych Skarżącej. Sam czynsz za mieszkanie wynosi 441,71 zł. Skarżącej przyznano pomoc w jego opłacaniu w postaci dodatku mieszkaniowego w kwocie 159,42 zł.
Uznać zatem należało, iż Skarżąca wykazała, że nie ma dostatecznych środków na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
W tym miejscu należy zauważyć, iż co prawda Skarżąca posiada nieruchomość rolną jednakże, jak wyjaśniła, stan prawny tej nieruchomości nie jest uregulowany, a nadto – według jej oświadczenia - nieruchomość ta nie przynosi żadnych dochodów. Stąd też okoliczności tej nie uwzględniono przy ocenie możliwości płatniczych Skarżącej.
Ubocznie jedynie należy wskazać, iż sytuacja materialna Skarżącej była już wielokrotnie przedmiotem analizy tutejszego Sądu – po raz ostatni w sprawie III SA/Wa 2281/17.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.