Uzasadnienie
Skarżący J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2013 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności, wraz ze spółką, członka zarządu za niewykonanie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za wrzesień 2007 roku. W skardze tej Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że solidarne zobowiązanie znacznie przewyższa kwotę 4.000.000 zł, w sposób oczywisty przekraczając jakiekolwiek możliwości płatnicze Skarżącego. Przystąpienie do jakichkolwiek czynności egzekucyjnych w odniesieniu do Skarżącego jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości zagrozi materialnym podstawom niezbędnego utrzymania Skarżącego i jego rodziny.
Ponadto Skarżący wskazał, że podjęcie działań zmierzających do wyegzekwowania zobowiązania, stwarza realne ryzyko utraty materialnych podstaw bytu i środków utrzymania niezbędnych Skarżącemu i jego rodzinie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do unormowań art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: " P.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Przepis ten nie wypowiada się w kwestii szczegółowych przesłanek, których zaistnienie uzasadniałoby podjęcie decyzji, stwierdza jedynie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może nastąpić zwłaszcza wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotychczasowe orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przyjmowało, że powodem wstrzymania wykonania decyzji może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu lub czynności, które następnie przez tenże Sąd zostałyby wzruszone.
Bezspornie natomiast z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika konieczność wykazania prawdopodobieństwa wystąpienia w rzeczywistości okoliczności opisanych w hipotezie tego przepisu.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04, definiując przesłanki wyrządzenia znacznej szkody, stwierdził, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
Zatem mając na uwadze powołane przepisy, stanowisko sądów administracyjnych oraz stan faktyczny, stwierdzić należy, że Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazał w sposób wystarczający dlaczego wykonanie zaskarżonej decyzji, miałoby spowodować powstanie znacznej szkody. Skarżący bowiem jedynie lakonicznie uzasadnił swój wniosek. Stwierdził, że zobowiązanie przewyższa kwotę 4.000.000 zł i w sposób oczywisty przekracza jakiekolwiek możliwości płatnicze Skarżącego. Przystąpienie natomiast do jakichkolwiek czynności egzekucyjnych w odniesieniu do Skarżącego jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości zagrozi materialnym podstawom niezbędnego utrzymania Skarżącego i jego rodziny.
Zdaniem Sądu, Skarżący powinien dokładnie wykazać (wyliczyć), w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji jemu zaszkodzi. Takiego wyliczenia Skarżący jednak nie przedstawił. Samo natomiast złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jest niewystarczające dla jego pozytywnego załatwienia.
Ponadto Sąd wskazuje, że zobowiązanie podatkowe jest ze swej istoty świadczeniem odwracalnym i w przypadku uiszczenia podatku nienależnego podlega zwrotowi wraz z odsetkami.
Z tych przyczyn na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.